Δίαφορες σκέψεις μου , μέσα σέ όλα .

Βραδάκι περίεργο καί τό σημερινό , μέ μπόλικη υγρασία (παπαπά .. δέν τήν θέλω καθόλου),λόγω τής μεσημεριανής μπόρας .. καί μέ μιά ζέστη σχεδόν αφύσικη γιά τά μέσα σχεδόν αυτού τού μήνα ...τά κρύα δηλαδή πότε θά τά κάνει ; ;

“Ο κόσμος άλλαξε, άλλαξαν οι καιροί” είναι.... ο πρώτος στίχος κάποιου παλιού ρομαντικού τραγουδιού, ο οποίος δεν έχει και άδικο να μας πει κάτι τέτοιο. Πράγματι άλλαξαν τα χρόνια, άλλαξαν οι συνήθειες αλλά.... και οι ίδιοι οι άνθρωποι.,αλλάξαμε εμείς οι ίδιοι . Οι καταστάσεις τής ζωής μάς αλλάζουν,άλλοτε..πρός τό καλύτερο .καί άλλοτε πρός τό χειρότερο.
Διαβάζωντας πολλααά blogs εδώ μέσα σχετικά μέ τόν Καρκίνο μού γεννήθηκε μιά απορία πού δέν νομίζω νά απαντηθεί καί ποτέ γιατί είναι τόσες οί αιτίες ..καί καμία στάνταρ .. "είναι η από ...αυτό .είναι η από .. τό άλλο... η .. η ".Γιατί τελικά τόσοι πολλοί άνθρωποι ;;; καί τό κυριότερο γιατί τόσα
πολλά παιδιά ;;.Αν μπορεί νά μού τό απαντήσει κάποιος αυτό .. εδώ είμαι ....

Η πρώτη μου σκέψη γιά τώρα , έχει νά κάνει μέ τά φεγγάρια .. καί μέ τίς ελπίδες ,ελπίδες φωτεινές,οπως τό φώς τους .
Ας χαθούμε λοιπόν στό φώς τού φεγγαριού ... γιατί
"Δέν του μπορείς του φεγγαριού νά τού βρείς ενα ψεγάδι , γιατί σκορπά
τήν ομορφιά στήν πλάση κάθε βράδυ."..
Γιά τά φεγγάρια τής ψυχής μας λοιπόν.



Επιστροφή στην αρχική σελίδα.
Διαβάστε περισσότερα...

Καλημέρααααα !

Σήμερα ξύπνησα μέ μία τρομερά καλή διάθεση καί μία τάση γιά πολύ γέλιο,
έφτιαξα τόν καφέ μου καί άρχισα νά γελάω μέ τόν γάτο πού νυσταγμένος
μέ κοιτούσε μέ ένα μάτι (από μέσα του θά έλεγε ..πάει αυτή ..χάζεψε τελείως),
έτσι  λοιπόν θυμήθηκα νά ξαναδιαβάσω τόν αγαπημένο μου Αρκά , μέ τόν οποίο
εχω γελάσει απίστευτα. καί σκέφτηκα νά ανεβάσω  αυτό τό post.,γιά νά
χαμογελάσετε καί γιατί οχι  νά γελάσετε καί εσείς..
Τό γέλιο είναι υγεία ,λένε  οτι  μακραίνει τήν ζωή, είναι αγχολυτικό ,καί κυρίως
"κάνει πολλούς (πού δέν γελάνε ) νά ανησυχούν"....

 Ο Αρκάς είναι Έλληνας καλλιτέχνης που ασχολείται με την τέχνη των Κόμικς.
Ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '80 δημοσιεύοντας τη σειρά "Ο Κόκκορας"
στο περιοδικό Βαβέλ και στη συνέχεια στο ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ και στο ΜΙΚΡΟ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ.
Το έργο του αποτελείται κυρίως από σειρές με συγκεκριμένο θέμα - πρωταγωνιστές
που δημοσιεύονται σε περιοδικά και εφημερίδες και συγκεντρώνονται στη συνέχεια σε άλμπουμ.
Τα πιο γνωστά από τα έργα του είναι τα "Σόου Μπίζνες", "Ο Κόκκορας", "Ο Ισοβίτης",
"Χαμηλές Πτήσεις", "Καστράτο" και "Η Ζωή Μετά".
Ο "Ισοβίτης" έχει γίνει και σειρά με μαριονέτες για την τηλεόραση, ενώ δουλειές του
έχουν μεταφραστεί και σε άλλες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, πορτογαλικά
πολωνικά, ρουμανικά, σέρβικα και βουλγάρικα). Άλλα βιβλία του είναι: "Ξυπνάς Μέσα μου το Ζώο",
"Φάε το Κερασάκι", "Μετά την Καταστροφή", "Αταίριαστοι Έρωτες", "ΠειραματόΖΩΑ"Ο Παντελής και το Λιοντάρι",
 και "Ο Καλός Λύκος". Το 2007 κυκλοφόρησε ένα θεατρικό έργο,
το "Εχθροί εξ Αίματος".
(Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια)

http://www.scribd.com/doc/2557122/ARKAS-COMICS

http://oynagki.pblogs.gr/tags/arkas.html  Επιστροφή στην αρχική σελίδα.
Διαβάστε περισσότερα...

Μιά "Μεγάλη βουτιά" πρός τά πίσω .

10 σχεδόν χρόνια πρίν ..

Τόν Ιούλιο του 1999 στήν ηλικία τών 34 χρόνων μου ,μέ επισκέφθηκε ο Καρκίνος τού Μαστού ,τό σίγουρο
είναι πώς μιά τέτιου είδους επίσκεψη  φυσικά δέν τήν ηθελα καί κυρίως δέν τήν φανταζόμουν οτι θά μπορούσε νά συμβεί σέ μένα , βασικά πιστέυω οτι κανείς δέν τό φαντάζεται οτι μπορεί νά συμβεί στόν εαυτό του.

Μόλις λοιπόν μού τό ανακοίνωσε Ο Ογκολόγος μου (ο 3ος κατά σειρά πού πήγα ..ευτυχώς δέν ακολούθησα τίς απόψεις τών 2 προηγούμενων, (μπορεί νά αναφέρω αργότερα τά "κωμικοτραγικά" πού μού είπαν μετά από μία απλή εξέταση ψηλάφισης ουτε κάν ενός Υπέρηχου ....) Οσες/Οσοι από εσάς εκεί έξω έχετε τήν ατυχία νά σάς επισκεφθεί ο καρκίνος οποιουδήποτε είδους ΠΟΤΕ νά μήν μείνετε μόνο στήν πρώτη γνώμη τού ενός γιατρού ,μήν φοβηθείτε νά πάρετε καί μία δέυτερη η καί μία τρίτη γνώμη συζητήστε μαζί τους είναι υποχρεώμένοι νά συζητήσουν μαζί σας, γιά τήν δική σας ζωή πρόκειται εξ'άλλου.

Η ασθένεια αυτή δυστυχώς τώρα τελευταία έχει γίνει πολύ συχνή αλλά παραμένει πάντα εξειδικευμένη καί ΟΧΙ συνηθισμένη οπως μιά πιθανή οποιαδήποτε άλλη.

Αρα καί η αντιμετώπιση της δέν θά πρέπει νά είναι συνηθισμένη καί κυρίως όχι τού τύπου .."Λόγια Γιατρού: Εχεις έναν Ογκο .. ε ...Θά τόν βγάλουμε καί Θά είσαι μία χαρά "καί εκεί σταματάει η κουβέντα .. (γιατρός..σκέφτεται από μέσα του ..." Ελα,νά τελειώνουμε ,καί μέ σένα νά πάμε καί γιά άλλους).

Πιστέψτε με έχω ακούσει πολλα τέτοια συναφή ! Εδώ θέλω νά τονίσω οτι πρός Θεού δέν έχουν ολοι οι γιατροί τέτοιες στάσεις απέναντι στούς ασθενείς τους , αλλά υπάρχουν ομως δυστυχώς καί κάποιοι πού έχουν.

Μακάρι νά μήν πέσετε στούς τελευταίους, κάθε περίπτωση καρκίνου πού βιώνει ένας ασθενής είναι ξεχωριστή, οί θεραπείες καί τά φάρμακα μπορεί νά μοιάζουν στήν τεχνική εφαρμογή τους.

Οταν λοιπον μού ανακοίνωσε ο γιατρός μου οτι έχω έναν ογκο στόν δεξιό μου έξω τεταρτημόριο τού στήθους μου, κοντά στήν μασχάλη εκεί ακριβώς πού τό είχα ψηλαφίσει καί εγώ ,η πρώτη μου ερώτηση μετά από τό sok τών λίγων λεπτών ήταν .." Ο ογκος είναι κακοήθης ;; "Απάντηση: Αυτό θά τό ξερουμε μετά τό αποτέλεσμα τής βιοψίας πού θά κάνουμε κατά τήν αφαίρεση τού ογκου".

Σωστή απάντηση κατά τήν άποψή μου. (σχετικά μέ τόν τύπο τού ογκου μου θά αναφερθώ σέ επόμενες αναρτήσεις , μήν σάς κουράσω μέ πολλά απο τήν πρώτη φορά).

1)Χειρουργείο
Από εκείνη τήν στιγμή καί μετά ξεκίνησαν τά πάντα, τό χειρουργείο μου έγινε 3 μέρες μετά αφού έγιναν πρώτα ολες οί απαραίτητες εξετάσεις.

Δέν θά ξεχάσω ποτέ τήν πρώτη μου εμπειρία μέ τήν αξονική, μέ τήν προσθήκη σκιαγραφικού, καί τήν
δέυτερη μάχη μέχρι νά μού βρούν φλέβα, η πρώτη ήταν νωρίτερα μέ τά αρκετά μπουκαλάκια γιά τίς γενικές εξετάσεις.

Ενα θέμα  μέ τίς φλέβες μου τό είχα από μικρή, (λεπτές καί εσωτερικές).

Κάθε φορά πού τύχαινε νά πάω γιά νά μού πάρουν  αίμα, "Εφιάλτης στόν δρόμο μέ τίς φλέβες" (παράφράζω τόν τίτλο τής γνωστής ταινίας, εδώ  γελάμε).

Πού νά ηξερα τό τί θά επακολουθούσε στήν συνέχεια....

Ευτυχώς τό χειρουργείο μου πήγε πολύ καλά, άν καί κατά τήν έκβασή του ο γιατρός ένα μικρό "Θεματάκι" τό οποίο αντιμετώπισε ψύχραιμα από οτι μού είπε μετά.

Αποφάσισα νά τού κάνω μιά πλάκα μέ τήν πίεση μου πού ξαφνικά πήρε τόν κατήφορο επικίνδυνα μάλλον από κάποια πιθανή επιπλοκή τής νάρκωσης , αλλά μέ ντοπάρανε στά Red Bull (εδώ ξαναγελάμε μπλιάαααχχχ,τί χάλια γέυση καί αυτό πιά ,εμένα προσωπικά δέν μ,αρέσει καθόλου).

Καί έτσι πήρε τόν ανήφορο πάλι η "αποστάτησα" πίεση .
Ευτυχώς ο όγκος πού αφαιρέθηκε ήταν  σχεδόν 5 εκατοστά καί στό εξω πάνω δεξιά μέρος τού στήθους ,οπότε ο γιατρός προχώρησε σέ μερική ογκεκτομή καί όχι μαστεκτομή.- Τυχερή φάνηκα οπως αποδέιχθηκε στήν πορεία (μέχρι τώρα...) -, μέ ταυτόχρονη αφαίρεση 17 λεμφαδένων.

Τί δέν θά ξεχάσω από το Χειρουργείο αυτό ;; Στήν ανάνηψη τό Κρύο τήν ωρα πού άρχισε νά φεύγει η νάρκωση , φοβεροοοό κρύο από εσωτερικά τού σώματός μου πού προσπαθούσε νά έρθει στά "νορμάλ" του ..νά θέλω νά φωνάξω.. Κρυωωώνω..κάί νά είμαι τόσο μουδιασμένη από τήν νάρκωση, πού νά μήν μπορώ νά αρθρώσω λέξη, μετά από αυτό φαντάστηκα πώς μπορεί νά νιώθει κάποιος πού είναι αναγκασμένος νά ζεί στήν σιωπή.

Τί δέν θά ξεχάσω από τίς 6 μέρες νοσηλείας μου ??
Α α α .. πολλά είναι αυτά ,καί όμορφα καί άσχημα ,αλλά αυτό πού θά μού μείνει ήταν οί βόλτες στον διάδρομο μέ τό "τσαντάκι" μου ,(είχα ένα τσαντάκι παροχέτευσης .. χαχαχα .. έιχε καί χερουλάκι, κανονικό τσαντάκι ήταν) , καί τό οποίο τό είχα ζητήσει κατά τήν τελευταία μου αλλαγή νά μού τό δώσουν να το πάρω σάν Souvenir.. καί δέν μού τό έδωσε μιά "Ξυνή" νοσηλέυτρια.. κάι πάρα πολύ μέ νευρίασε αυτό.. (μετά μάλλον θά τήν πέρασα "γενεές 14" χαχαχαχαχά).

Βγαίνωντας από τό νοσοκομείο στό σπίτι πλέον ,μπορώ νά πώ οτι μετεγχειρητικά δέν είχα καθόλου πόνους στό μέρος πού εγχειρίστηκα, μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα θά συνηδητοποιούσα οτι αυτό ήταν τεχνική τού Χειρούργου.

Τό μόνο πού ένιωθα έιταν τραβήγματα στό χέρι, (αναμενόμενο αφού αφαιρέθηκαν λεμφαδένες,καί νέυρα) καί μετά από 16 μέρες έγινε η αποκοπή τών ραμμάτων.

Μετά αρχισε ο Κύκλος τών ΧημειοΘεραπειών.
(Θά γράψω στά επόμενα Κεφάλαια σχετικά) ...

Επιστροφή στην αρχική σελίδα
Διαβάστε περισσότερα...

Κάπως έτσι ξεκίνησε ....

Ενα "μυστήριο" βράδυ , (χωρίς πανσέληνο - αυτά τά λατρέυω) , βράδυ σάν καί αυτά πού σού αφήνουν μιά γλυκιά μελαγχολία, χωρίς κάποιον ιδιαίτερο λόγο-έτσι ξαφνικά- πού λέει καί μία αγαπημένη φωνή , καί αφού διάβασα πολλά blogs εδώ,από ψυχές πού ΑΘέλητα καί επιτηδευμένα Υπουλα , τίς επέλεξε ο Καρκίνος γιά νά δοκιμάσει τίς αντοχές τους , καί μέσα από μιά μεγάλη εσωτερική μου παρόρμηση , η καί ανάγκη εάν θέλετε , πήρα τήν απόφαση νά ξεκινήσω αυτό τό blog μιλώντας καί εγώ γιά τήν δική μου περιπέτεια μέ τόν Καρκίνο , Βλέπετε,είμαι καί εγώ μία από εσάς ,-καί δυστυχώς..είμαστε πολλοί- , αλλά καί Οχι μόνο σχετικά μέ αυτόν .
Ελάτε λοιπόν νά μιλήσουμε , όμορφα, απλά, ζεστά γιά ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ. Θά είναι μεγάλη μου Χαρά καί Τιμή ,νά μοιραστούμε μαζί σκέψεις , εμπειρίες ,"Μάχες" καί ελπίδες . Ελάτε άν θέλετε νά κάνουμε μικρές η μεγάλες Αληθινές "Καταθέσεις Ψυχής"
Είμαι Επιζήσασα 10 χρόνια μετά από τόν "Φίλο μου" τόν Καρκίνο .


Διαβάστε περισσότερα...

Ενα σχεδόν "ανοιξιάτικο"φθινοπωρινό βράδυ..

..έτσι γιά νά αρχίσουμε ομορφα......
δυναμώστε τήν ένταση από αυτό πού ακολουθεί .. καί ταξιδέψτε.....

πιστέυω θά έχουμε νά πούμε αρκετά ...

Καλώς ήρθατε .




Διαβάστε περισσότερα...