"Ελέυθερη Ψυχή"...
Μέ εκφράζει ....
"Οσο πιό γυμνή είναι η αλήθεια
τόσο λιγότερο κρυώνει"
"Μη νοιάζεσαι αν σ ένα δρόμο περάσουν κι άλλοι , αφού πρώτα θά,χεις περάσει εσύ. Αν χρειαστεί να τον ξαναπεράσεις , θα τον ξέρεις". Αυτή η γωνιά αφιερώνεται στήν μαμά μου Νίνα .
Σήμερα ..θυμήθηκα ,κάτι πού είχε γράψει ο αξέχαστος Μάνος Χατζηδάκης
καί μού άρεσε πολύ ...
Αγάπη......
Mια φορά κι ένα καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα.
Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.
Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν. Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ηθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή. Οταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μιά λαμπρή θαλαμηγό.
Η Αγάπη τον ρωτάει:
- «Πλούτε μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»
- «Οχι, δεν .....
μπορώ» απάντησε ο πλούτος. Εχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα».
Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.
- «Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.
- «Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία.
Η Λύπη ήταν πιo πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτήν βοήθεια.
- «Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου»
- «Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.
Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία. Ηταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.
Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή.
- «Αγάπη, έλα προς εδώ. Θα σε πάρω εγώ μαζί μου».
Ηταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του. Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.
Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε ρώτησε τη Γνώση:
- «Γνώση, ποιός με βοήθησε;»
- «Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.
- «Ο Χρόνος;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;»
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε:
- << Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη.>> ....
"Είναι μόλις 25 ετών! Όλοι εμείς ζητάμε να μην την αφήσουν να πεθάνει!
by TRUPOKARUDOS under ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ
Το νέο είναι το εξής: η Μαρία πρέπει να μεταβεί για θεραπεία στην Αμερική μέσα στις επόμενες 2 εβδομάδες διαφορετικά υπάρχει άμεσος κίνδυνος να τη χάσουμε.
Ακολουθεί το κείμενο της επιστολής που θα σταλεί στον Υπουργό Υγείας της Κυπριακής Δημοκρατίας την οποία θέλω να υπογράψετε όλοι σας και να τη προωθήσετε σε όσους περισσότερους μπορείτε ώστε να την υπογράψουν.
Στόχος είναι 10.000 υπογραφές το εικοσιτετράωρο!
Βοηθήστε ώστε να το πετύχουμε και ...
και να σταλεί η επιστολή το συντομότερο δυνατό.
Αξιότιμε κ. Υπουργέ Υγείας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
κ Χρίστο Πατσαλίδη
Δεν γνωρίζω εάν η περίπτωσή της Μαρίας Δημητρίου σας είναι γνωστή, ή αν οι επιστολές που σας έστειλε η μητέρα της δεν έφτασαν ποτέ στα χέρια σας, όπως και ή ίδια δεν κατάφερε ποτέ ως τώρα να σας συναντήσει. Παίρνω το θάρρος να σας πω πως η Μαρία πεθαίνει και αυτό δεν είναι αστείο! Δεν υπάρχει πια χρόνος! Ή θα νοσηλευθεί στη Mayo Clinic ή απλά θα χάσει τη ζωή της.
Η Μαρία πάσχει από μια σπάνια ασθένεια που λέγεται "Neurobehcet's disease", ουσιαστικά από μια ασθένεια που δημιουργεί πλήθος άλλων ασθενειών και αναπηριών.
1. απώλεια όρασης στο αριστερό μάτι και μειωμένη όραση στο δεξί μάτι
2. μερική απώλεια ακοής
3. αρκετά μειωμένη γεύση και οσμή
4. εξαιρετικά μειωμένη ούρηση γιατί αφού τη χτύπησε και νευρολογικά, ο εγκέφαλος της δεν έχει τη δυνατότητα να δώσει εντολές για σωστές λειτουργίες του σώματος. εξαιτίας της μειωμένης ούρησης, αναγκαστικά μαζεύονται όλα τα υγρά γύρω από την καρδιά, τους πνεύμονες και γύρω στα νεφρά (υδρονεφρωση)... Λύση για να μπορεί να βγάζει τα ούρα της, όπως φαίνεται δεν υπάρχει. Δοκίμασε με καθετήρα, αλλά η συνεχής χρήση του της δημιούργησε καρκίνο στην ουροδόχο κύστη που ήδη ξεκίνησε. Επίσης, δεν μπορεί να τραφεί φυσιολογικά επειδή μαζεύονται πολλά υγρά σε όλο το σώμα και μονίμως νιώθει φουσκωμένη με γεμάτο στομάχι, με αποτέλεσμα να έχει πάθει υποσιτισμό. Αν γεμίσει το στομάχι της με ένα πιάτο φαγητό όπως ένας φυσιολογικός άνθρωπος αμέσως θα κάνει εμετό. Έφτασε στο σημείο να παίρνει τα φάρμακα της (συμπεριλαμβάνοντας και τα χημειοθεραπευτικα) σχεδόν με άδειο στομάχι. Τρέφεται με ελάχιστη υγιεινή τροφή και με πολλά συμπληρώματα διατροφής. Οι νεφρολόγοι και οι ουρολόγοι της είπαν πως αν δεν χρησιμοποιεί καθετήρα καθημερινά, ή αν δε βάλει χειρουργικά μόνιμο (που κάθε 2 μήνες θα πρέπει να επεμβαίνουν για να τον αλλάζουν) σύντομα θα πάθει νεφρική ανεπάρκεια.
5. Η καρδιά της είναι πιο μεγάλη από το φυσιολογικό λόγω των ταχυκαρδιών που προέρχονται από πολλούς παράγοντες, και οι πνεύμονες της έχουν μικρύνει (χρησιμοποιεί κάποιες φορές οξυγόνο λόγω χαμηλής οξυγόνωσης), επίσης από πολλούς παράγοντες.
6. Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό και το σπονδυλικό έχουν φλεγμονή. Πάσχει δηλαδή από χρόνια εγκεφαλίτιδα και λαμβάνει αντιβιοτικά, παυσίπονα και διάφορα δηλητήρια όπως πεθιδινη (ενέσιμα), κάθε 4 ώρες, (λόγω πονοκεφάλου) για να μπορεί να σηκωθεί από το κρεβάτι. Πολλές φορές ούτε και αυτά βοηθούν με αποτέλεσμα τις λιποθυμιές και τις κωματώδεις καταστάσεις. Αφού λοιπόν υπάρχει αυτό το πρόβλημα στο κεφάλι το ενδοκρανιακο υγρό διαμαρτύρεται και έτσι κάνει ενδοκρανιακη πίεση. Εκτός από την ασθένεια που κάνει αυτά τα συμπτώματα υπάρχουν και στο κεφάλι της κάτι καρκινώματα κοντά στην υπόφυση, τα οποία εγχείρησε στα 16 της στο Λονδίνο. Τότε ο γιατρός της είπε πως δεν θα ξανά εμφανιστούν αλλά μια εβδομάδα μετά ξανά εμφανίστηκαν και υπάρχουν μέχρι τώρα και κάνουν και αυτά πολύ καλά την δουλειά τους...
7. Οι πιο πρόσφατες εξετάσεις της Μαρίας έδειξαν πως οι όγκοι που εμφανίστηκαν στη κοιλιά της είναι κακοήθεις! Επίσης, οι γιατροί στην Κύπρο έχουν ξεκαθαρίσει πως δεν μπορούν να κάνουν κάτι για το κεφάλι, για τον όγκο - αδένωμα στην υπόφυση, αφού πρόκειται για ένα σπάνιο είδος όγκου. Της ξεκαθάρισαν επίσης πως ούτε για τους όγκους στην κοιλιά μπορούν να κάνουν κάτι, και οι μεταστάσεις ξεκίνησαν.
Μόνη λύση ώστε να παραμείνει στη ζωή η Μαρία είναι να μεταφερθεί για νοσηλεία και θεραπεία στην Αμερική στη Mayo Clinic, μια και μονάχα εκεί μπορούνα να αντιμετωπίσουν ένα τόσο δύσκολο περιστατικό. Διαφορετικά μια ζωή θα χαθεί. Η Μαρία γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου του 1985, είναι μόλις 25 ετών και αντί να χαίρεται τη ζωή είναι μονίμως νοσηλευόμενη κάνοντας αποτυχημένες θεραπείες και περιμένοντας το θάνατο. Θα το θέλατε αυτό για την κόρη σας, την αδερφή σας, τη σύντροφό σας, τη κολλητή σας φίλη, τη γειτόνισσα σας, την ανιψιά σας ή για οποιονδήποτε άνθρωπο; Εγώ πάντως δεν το θέλω! Δεν της αξίζει! Και είναι κρίμα επειδή δεν έχει 200.000- 300.000 δολάρια, που είναι τα έξοδα για τις θεραπείες στην συγκεκριμένη κλινική η Μαρία να μην επιβιώσει. Όχι, η ανθρώπινη ζωή είναι ανεκτίμητη και δεν κοστολογείται.
Εγώ η Ευαγγελία Πακάκη , όλοι αναγνώστες του ιστολογίου μου http://trupokarudos.blogspot.com, και όλοι οι φίλοι από την Ελλάδα, την Κύπρο και από αλλού που συνυπογράφουμε αυτή την επιστολή
ΖΗΤΑΜΕ:
1. ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΚΡΑΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΨΟΥΝ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ ΠΟΣΟΥ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΝΟΣΗΛΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ MAYO CLINIC KAI AYTO NA ΓΙΝΕΙ ΑΜΕΣΑ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ.
2. ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙ ΓΙΑ ΝΟΣΗΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ.
Μη ξεχνάτε πως στη θέση της Μαρίας θα μπορούσε να είναι ένας δικός σας άνθρωπος.
Ελπίζω να ευαισθητοποιηθείτε και να δράσετε άμεσα!
Οι αριθμοί λογαριασμού για συνεισφορά στη Μαρία Δημητρίου, προκειμένου να πάει γιά νοσηλεία στις ΗΠΑ, είναι οι εξής:
1]. Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς : CY14007042100000000020162227 – SWIFT NUMBER: CCBKCY2N (Ισχύει μόνο για την Κύπρο)
2]. [To: National Bank Of Greece – Athens – Swift: ETHNGRAA
For Account Of: Co – Operative Central Bank LTD, Nicosia - Cyprus
Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς : CY14007042100000000020162227 – Swift: CCBKCY2N – (Για Ελλάδα μόνο)
3]. Ελληνική Τράπεζα: CY43005001120001121054591900 – SWIFT NUMBER: HEBACY2N
(Για Ελλάδα, για Κύπρο και για εξωτερικό)
4].Αριθμός Λογαριασμού από τράπεζα Κυπρου κατάθεσης μέσω ONE BANK – είναι: 0107 – 00 – 021363 – 00
[Για Κυπρο και για Ελλάδα αυτός ο λογαριασμός]
Σέ προηγούμενη ανάρτηση μου - βλέπε Μιά "Μεγάλη βουτιά" πρός τά πίσω αναφέρθηκα πώς ξεκίνησε η περιπέτεια μου ,καί τά σχετικά περί τού Χειρουργείου .Τώρα θά σάς πώ σχετικά μέ τίς ΧΜΘ πού υποβλήθηκα μετά . Ο Τύπος τού Ογκου μου μετά από τήν βιοψία πού έγινε έδειξε οτι ηταν
"Πορογενές καρκίνωμα μη διηθητικό ή in situ (DCIS)" Ευτυχώς μή μεταστατικό ,
στό δεξί πάνω τεταρτημόριο τού μαστού , κοντά στήν μασχάλη.
20 μέρες μετά τό χειρουργείο,πού είχε γίνει τόν Ιούλιο στίς 13 ,πρίν από 10 μισό χρόνια (ολική ογκεκτομή ,καί τμηματική αφαίρεση μαστού δεξιά ,καθώς καί αφαίρεση
17 λεμφαδένων από τήν μασχάλη)- η γνωστή γκαντεμιά πού μέ διακρίνει αρκετές φορές,χάθηκε ο κόσμος δηλαδή νά γίνει τόν χειμώνα ,έστω τήν άνοιξη..
μά ντάλα μέσα στο Κατακαλόκαιρο ?? γκκρρρρ- ξεκίνησα τίς πρώτες ΧΜΘ συνολικά έκανα 7 σχήματα.(συνήθως γίνωνται από 6 έως 8 σχήματα ,ανάλογα μέ τήν κάθε περίπτωση ...
εγώ είπα νά σπάσω τήν παράδοση καί νά κάνω 7 ..Σκορπίνα .βλέπετε ..Απρόβλεπτη πάντα ,λόλ ).Ξεκινάω λοιπόν ένα ωραίο ζεστό απογευματάκι τού Αυγούστου ,τήν πρώτη μου ενεση , ευτυχώς μιά πολύ καλή νοσηλέυτρια (νά,ναι πάντα καλά) μου βρήκε αμέσως φλέβα γιά τόν ορό ,γιατί ενα μεγάλο Θέμα μέ τίς φλέβες μου,(εν,τω βάθει καί λεπτές) τό έχω από μικρή ηλικία........
Ετσι ξεκίνησε λοιπόν η διαδρομή .. η πρώτη ΧΜΘ πήγε πολύ καλά ,καμία παρένέργεια,(τί καλά ,χαιρόμουν εγώ καί έλεγα μέσα μου ,άν είναι έτσι οί ΧΜΘ "ζάχαρη" θά περάσω - .. κούνια πού μέ κούναγε μετά , χαχαχαχά )
Μετά από τήν πρώτη ένεση ,άρχισα νά παίρνω καί κάτι ωραίες καραμελίτσες τό Εndoxan - Cyclophosphamide -Κυκλοφωσφαμίδη (μπλίιιιαααάχχχ),
3 τήν μέρα ,μετά από 17 μέρες πρεπει νά ξαναπάω γιά τήν 2 ένεση ..αφού πρώτα κάνω γενική αίματος (αρχίζει ο Εφιάλτης στόν δρόμο μέ τίς "φλέβες" (παράφραση τής γνωστής ταινίας ). Γενική αίματος σχεδόν εντάξει,εκτός από μιά ελαφριά αναιμία φυσιολογική πού τήν είχα έτσι καί αλλιώς. Πάμε γιά τό 2 σχήμα , εδώ ενα πρώτο θέμα μέ τίς φλέβες 'αρχισα νά'τόχω ,λές καί μουλάρωσαν καί κρύφτηκαν πιο πολύ .
Δέν πειράζει,λέω θά έχω καί τζάμπα tatoo στά χέρια ,εδώ άλλοι δίνουν μιά περιουσία γιά νά τά κάνουν .
Μέ τά πολλά ,κατάφερα καί τήν 2 ένεση ,τό Εndoxan θά πρέπει νά τό συνεχίζω γιά 14 μέρες μετά από κάθε ένεση, θά τό σταματάω γιά μιά εβδομάδα, καί μετά πάλι τό ίδιο ξανά από τήν αρχή .(Εγραφα τίς ημερομηνίες από πότε μέχρι πότε γιά νά μήν τά ξεχνάω, μεγάλη εφέυρεση αυτά τά post it ,ξέρετε εκείνα τά γλυκούτσικα χρωματιστά χαρτάκια πού κολάμε στούς Υπολογιστές).
Θυμάμαι οτι τότε .. έτσι στά ξαφνικά άρχισε νά μέ πιάνει μία ανεξήγητη φοβία ..γιά τήν συνέχεια ,λέω ανεξήγητη γιατί ευτυχώς η δυστυχώς, λόγω τής φύσης τής δουλιάς μου πού έχει νά κάνει μέ τά ΠαραΙατρικά Επαγγέλματα ,είμαι Απόφοιτος ΤΕΙ Σχολών Επαγγελμάτων Υγείας- Τμημάτων Φυσιοθεραπείας-Αισθητικής .
Ετσι γνωρίζω αρκετά από Ιατρικά Θέματα καί ενημερώνομαι συνέχεια ,απλά οταν έγινα καί εγώ ασθενής άρχισα νά κάνω καί ιδιαίτερη "διατριβή" πάνω στόν Καρκίνο.
Ανεξήγητη λοιπόν αυτή η φοβία ,γιατί .. εγώ είμουν γνώστης. - στήν συγκεκριμένη περίπτωση αυτό είναι καί καλό καί κακό ,καλό γιατί έν μέρει
ξέρεις τί μπορεί νά αντιμετωπίσεις ,ακόμα καί εάν οί γιατροί δέν σού λένε λεπτομέρειες πού οφείλουν καί έχουν υποχρέωση νά λένε ,κακό είναι γιατί ναί μέν ξερεις τί έχεις νά αντιμετωπίσεις αλλά δέν ξέρεις ψυχολογικοσωματικά πώς θά τό αντιμετωπίσεις.Δηλαδή ένας Φάυλος Κύκλος ..
Ελα μου ντέ ομως ..πού η θεωρία από τήν πράξη καί τήν πρακτική απέχει κατά πολύ .(Συνήθως έτσι δέν γίνεται ??).
Οταν εκανα τό 2 σχήμα ,στό σπίτι πιά άρχισα νά κάνω ασκήσεις φυσιοθεραπείας γιά νά αρχίσει σιγά σιγά νά κουνίεται τό δεξί χέρι.
Μέχρι τότε τό χέρι ηταν σχεδόν κολλημένο στό υψος τής μέσης (λόγω αφαίρεσης λεμφαδένων καί μυικών ινών) έπρεπε λοιπόν νά αρχίσει νά ανεβαίνει καί νά ανοίγει ...Από αυτό τό σημείο αρχίζει καί ο πόνος. Καί συνοδεία αυτού μέσα μου η αγωνιώδης ερώτηση.. άραγε θά ξαναγίνει λειτουργικό τό χέρι καί πότε ??
Θυμάμαι τότε είχα σχεδιάσει στήν ντουλάπα έναν πίνακα σάν μέτρο ήταν ,καί μετρούσα τά εκατοστά μέρα μέ τήν μέρα πού σηκωνόταν τό χέρι .Εάν τυχόν ξεχνιόμουν καί έκανα καμία απότομη κίνηση ο πόνος ηταν τόσο έντονος λές καί μέ έσκιζε μαχαίρι .
Αρχισαν οι πρώτες παρενέργειες τών ΧΜΘ ,κυρίως στομαχικής καί γαστρεντερικής φύσεως (μεγάλη καούρα - οχι εμετοί),αρχισαν νά μέ ενοχλούν συνηθισμένα φαγητά πού έτρωγα ώς τότε . Τότε έφαγα οσες φρυγανιές δέν είχα φάει ποτέ στήν ζωή μου,καί αμέτρητο ρύζι (γιά νά καταπολέμάω τίς διάροιες).
Καθώς περνούσαν οί μέρες ,άρχισα νά έχω καί ελαφρές αυπνίες.
Είχε φτάσει τό τέλος Αυγούστου καί ο γιατρός μου αποφάσισε νά μού δώσει 12 μέρες Αδεια γιά διακοπές. Γιούυυυπιιιιιιιι!!!!!!!!,γιούυυπιιιι !! ,(βασικά ..ηταν νά πάει εκείνος διακοπές...χιχιχιιχί ,οπως καί,νά,ταν γιά εμένα ειταν Θείο Δώρο αυτό).
Ετσι ένα ωραίο πρωινό εγώ ,η αγαπημένη Μαμά Νίνα (ζούσε τότε ..πιό μετά τήν έχασα), καί ο γάτος μου o Stilvi (ενα Περσίας λευκό-κρέμ),θά ανεβάσω φωτό του ,σέ άλλες αναρτήσεις περιμέναμε,(εγώ μέ ανυπομονησία 10χρονου, γιατί αλήθεια τά πλοία νά μήν είναι turbo ???) στήν Ραφήνα τό πλοίο γιά Ανδρο ,τό Νησί τής μαμάς.
Σήμερα αυτή μου η ανάρτηση θά είναι γιά τήν Μαρία μας, πού εάν βοηθήσουμε
ολοι μέ οποιο τρόπο μπορούμε θά ξαναεπιστρέψει τό χαμόγελο στά χείλη της.
Τής αφιερώνω ένα κομάτι μέ τήν αγάπη μου
Να σε δω να γελάς - Κίτρινα Ποδήλατα
Μέρες που γλιστρούν μέσα απ' τα χέρια σου Πάνε μέρες που....
έχασα το γέλιο σου Φτιάχνεις μέσα σου όνειρα μα είναι μικρά
Πόσο θέλω απόψε να σε δω όπως παλιά να γελάς.... Να σε δω να γελάς, να σε δω να μου γελάς
Μια στιγμή κι αν χαθεί τότε ο χρόνος θα πει το γιατί
Σκέψεις που προδίδουνε τα λόγια σου σύννεφα μου κρύβουνε το γέλιο σου
Φτιάχνεις τόσα κάστρα μα κι αυτά μικρά Πόσο θέλω απόψε να σε δω όπως παλιά να γελάς....
ΕΠΕΙΓΟΝ!!!
Φίλες και φίλοι μου, σας απευθύνω μια επείγουσα έκκληση για ένα ζήτημα
κυριολεκτικά ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ !
"Πρόκειται για μία αγαπημένη φίλη από τη Λευκωσία, τη Μαρία Δημητρίου, η οποία είναι 25 ετών και πάσχει από μία σπάνια νευρολογική νόσο, το σύνδρομο Behcet-Αδαμαντιάδη ή “Neurobehcet disease”, που προσβάλλει ταυτόχρονα πολλά όργανα του ανθρώπινου σώματος. Η νόσος αυτή της έχει προκαλέσει ρευματοειδή αρθρίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, επιληπτικές κρίσεις, χρόνια εγκεφαλίτιδα λόγω φλεγμονής του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, καθώς και μειωμένη όραση και ακοή.
Επιπλέον, έχουν κάνει την εμφάνισή τους μια σειρά από καρκινικοί όγκοι κοντά στην υπόφυση, αλλά και στην κοιλιακή χώρα, πράγμα που κάνει την κατάσταση ακόμα πιο απελπιστική.
Η Μαρία έχει κάνει μια σειρά από χειρουργικές επεμβάσεις στην Κύπρο και στην Αγγλία, χωρίς...
...θεαματικά αποτελέσματα, ενώ αναγκάζεται να παίρνει σχεδόν σε καθημερινή βάση ισχυρά παυσίπονα, μορφίνη και κορτιζόνη, προκειμένου να αντέχει τους φρικτούς πόνους. Μέχρι στιγμής η μόνη ελπίδα φαίνεται πως έρχεται από το Mayo Clinic των Η.Π.Α., μια κλινική με ιδιαίτερη εξειδίκευση στη συγκεκριμένη νόσο.
Το πρόβλημα είναι πως το υπουργείο Υγείας της κυπριακής κυβέρνησης αρνείται να καλύψει τα υψηλά έξοδα νοσηλείας, με αποτέλεσμα να χάνεται πολύτιμος χρόνος, κατά τη διάρκεια του οποίου η υγεία της Μαρίας επιδεινώνεται δραματικά.
Για το λόγο αυτό, η οικογένεια της Μαρίας αναγκάστηκε (μετά από προτροπή των γιατρών και πολλών φίλων) να ανοίξει λογαριασμούς στην Ελληνική Τράπεζα και στη Νέα ΣΠΕ ( Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία) Αγλαντζιάς, προκειμένου να συγκεντρωθεί το χρηματικό ποσό που απαιτείται για να μεταφερθεί η Μαρία στο Mayo Clinic και να υποβληθεί στις απαραίτητες εξετάσεις και επεμβάσεις. Οι γιατροί που την παρακολουθούν τονίζουν πως το ταξίδι πρέπει να γίνει μέσα στον επόμενο μήνα, καθώς δεν υπάρχει πλέον καιρός για χάσιμο και τα περιθώρια συνεχώς στενεύουν. Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως η ζωή της κρέμεται πλέον από μια κλωστή.
Η ίδια η Μαρία γνωρίζει πολύ καλά την κρισιμότητα της κατάστασής της (μας ενημερώνει συχνά μέσα από το ιστολόγιό της, αλλά και με sms στα κινητά μας τηλέφωνα, μόνο που αποφεύγει να μιλήσει σε κινητό, λόγω της ακτινοβολίας) και το μόνο που ζητάει είναι όση ζωή της απομένει να είναι κατά το δυνατό ποιοτική, πράγμα που σημαίνει να μην πονάει και να μπορεί να εκτελεί βασικές λειτουργίες και να αυτοσυντηρείται. Ό,τι δηλαδή για όλους εμάς θεωρείται δεδομένο και αυτονόητο, για εκείνη είναι το στοίχημα και το όνειρό της ζωής της…
Θέλω επίσης να τονίσω πως η Μαρία είναι μια κοπέλα περήφανη και αξιοπρεπής και δεν ήθελε με τίποτα να ανοιχτεί λογαριασμός για χάρη της. Εγώ ο ίδιος την παρακαλούσα για μήνες μέσω e-mail και γραπτών μηνυμάτων και η μόνιμη απάντησή της ήταν πως δε θέλει να γίνει αποδέκτης εράνου και “ελεημοσύνης”. Τον τελευταίο μήνα όμως η επιδείνωση της υγείας της ήταν αλματώδης, έτσι αναγκάστηκε να συμφωνήσει, με μοναδικό όρο να μη δημοσιευτεί η φωτογραφία της.
Γνωρίζοντας πόσο δύσκολο είναι, στην άσχημη οικονομική συγκυρία που διανύουμε, να στερηθούμε οποιοδήποτε χρηματικό ποσό, σας ζητώ να αγκαλιάσουμε όλοι μαζί αυτό το γενναίο κορίτσι, που παλεύει καθημερινά με τις ασθένειες και το θάνατο κι όμως μπορεί ακόμα να γελά και να ονειρεύεται, δίνοντας μας κουράγιο, δύναμη ψυχής και παράδειγμα ζωής. Όσοι επιθυμούν να συνεισφέρουν, μπορούν να καταθέσουν την οικονομική τους βοήθεια στους παρακάτω λογαριασμούς:
1]. Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς : CY14007042100000000020162227 – SWIFT NUMBER: CCBKCY2N
2]. Ελληνική Τράπεζα: CY43005001120001121054591900 – SWIFT NUMBER: HEBACY2N
Όνομα: Μαρία Δημητρίου
[Διευκρινιστικά, η «Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς» είναι μια Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία, με έδρα την Κύπρο, που ιδρύθηκε το 1948 για να προστατεύσει τα εισοδήματα των πολιτών από την εκμετάλλευση της τοκογλυφίας και που σήμερα δραστηριοποιείται σε πολλούς τομείς, ένας απ’ τους οποίους είναι και η συμμετοχή στην οργάνωση φιλανθρωπικών εκστρατειών. Για περισσότερες πληροφορίες:
Υποθέτω (με κάποια επιφύλαξη) πως, αν δεν υπάρχει στην πόλη σας υποκατάστημα της Ελληνικής Τράπεζας, μπορείτε να καταθέσετε το ποσό σε κάποια άλλη τράπεζα και από αυτή να μεταφερθούν τα χρήματα στους λογαριασμούς της Μαρίας, μέσω διατραπεζικής συναλλαγής.
Πάμε, παιδιά, να κάνουμε όλοι μαζί την προσπάθειά μας!
Πιστεύω στη δύναμη της συλλογικότητας που μπορεί να κάνει θαύματα με τη βοήθεια της τεχνολογίας!
Έχουμε αποδείξει ότι το διαδίκτυο μας φέρνει πιο κοντά και μας ενώνει. Ας αποδείξουμε τώρα πως δε μας ενώνουν μόνο φιλοσοφικές ανησυχίες, μουσικές προτιμήσεις και η απλή ανάγκη για επικοινωνία!
Ας κάνουμε μαζί την υπέρβαση! Το ξέρω ότι μπορούμε!
Δώστε ό,τι θέλει ο καθένας απ’ το υστέρημά του και διαδώστε την εκστρατεία μας σε γνωστούς και άγνωστους! Ίσως έχει κάποιος πρόσβαση σε τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς και σε εφημερίδες. Αν δώσουμε μεγάλη δημοσιότητα, θα το σώσουμε το κορίτσι!
Όσοι θέλετε να επισκεφτείτε το αρχικό μπλογκ της Μαρίας, μπείτε στο:
Αν θέλετε να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για την κατάστασή της και να επικοινωνήσετε προσωπικά με την ίδια, μπορείτε να της στείλετε e-mail στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
Με τον τρόπο αυτό, μπορεί να σας στείλει και μια πρόσκληση για να μπείτε στο δεύτερο μπλογκ, το οποίο λειτουργεί μόνο για φίλους που επιλέγει η ίδια η Μαρία, γιατί θέλει να αποφύγει διάφορους ενοχλητικούς που έγραφαν ανοησίες στο αρχικό μπλογκ.
Με αυτά σας αφήνω και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την προσπάθειά σας !"
η οικογένεια της Μαρίας άνοιξε λογαριασμούς και στην Τράπεζα Κύπρου, για να διευκολυνθούν όσοι δεν είχαν πρόσβαση στην Ελληνική Τράπεζα, αλλά και για να αποφύγουμε τις μεγάλες προμήθειες, που ζητούν οι "εκλεκτοί" τραπεζίτες...
Όσοι απευθυνθούν απευθείας στην Τράπεζα Κύπρου, μπορούν να βάλουν χρήματα στον εξής λογαριασμό:
0107-00-021363-00 (κατάθεση μέσω ONE BANK) Τα χρήματα κατατίθενται χωρίς επιπλέον χρέωση.
Όσοι πάλι θελήσουν να καταθέσουν σε άλλη τράπεζα και από εκεί να μεταφερθούν στην Τράπεζα Κύπρου, ας σημειώσουν το λογαριασμό:
IBAN: CY65 0020 0107 0000 0000 0213 6300 – Swift number (code BIC) – BCYPCY2N (Για Κυπρο και για Ελλάδα αυτός ο λογαριασμός)
Στην περίπτωση αυτή, ζητείται προμήθεια, αλλά είναι σχετικά μικρή, όπως μας ενημέρωσαν.
Για να μιλήσουμε και λίγο με αριθμούς, το αρχικό ποσό που πρέπει να συγκεντρωθεί για να φύγει το Μαράκι για τις Η.Π.Α..και να ξεκινήσει η νοσηλεία και η θεραπεία της είναι 200.000-300.000 ευρώ.
Η μητέρα της θα συναντήσει προσωπικά τον υπουργό Υγείας της Κύπρου,
όμως οι εκτιμήσεις λένε πως η κυπριακή κυβέρνηση δε θα καλύψει πάνω από 20.000 ευρώ.. Επιστροφή στην αρχική σελίδα. Διαβάστε περισσότερα...
Βραδάκι περίεργο καί τό σημερινό , μέ μπόλικη υγρασία (παπαπά .. δέν τήν θέλω καθόλου),λόγω τής μεσημεριανής μπόρας .. καί μέ μιά ζέστη σχεδόν αφύσικη γιά τά μέσα σχεδόν αυτού τού μήνα ...τά κρύα δηλαδή πότε θά τά κάνει ; ;
“Ο κόσμος άλλαξε, άλλαξαν οι καιροί” είναι.... ο πρώτος στίχος κάποιου παλιού ρομαντικού τραγουδιού, ο οποίος δεν έχει και άδικο να μας πει κάτι τέτοιο. Πράγματι άλλαξαν τα χρόνια, άλλαξαν οι συνήθειες αλλά.... και οι ίδιοι οι άνθρωποι.,αλλάξαμε εμείς οι ίδιοι . Οι καταστάσεις τής ζωής μάς αλλάζουν,άλλοτε..πρός τό καλύτερο .καί άλλοτε πρός τό χειρότερο.
Διαβάζωντας πολλααά blogs εδώ μέσα σχετικά μέ τόν Καρκίνο μού γεννήθηκε μιά απορία πού δέν νομίζω νά απαντηθεί καί ποτέ γιατί είναι τόσες οί αιτίες ..καί καμία στάνταρ .. "είναι η από ...αυτό .είναι η από .. τό άλλο... η .. η ".Γιατί τελικά τόσοι πολλοί άνθρωποι ;;; καί τό κυριότερο γιατί τόσα
πολλά παιδιά ;;.Αν μπορεί νά μού τό απαντήσει κάποιος αυτό .. εδώ είμαι ....
Η πρώτη μου σκέψη γιά τώρα , έχει νά κάνει μέ τά φεγγάρια .. καί μέ τίς ελπίδες ,ελπίδες φωτεινές,οπως τό φώς τους .
Ας χαθούμε λοιπόν στό φώς τού φεγγαριού ... γιατί
"Δέν του μπορείς του φεγγαριού νά τού βρείς ενα ψεγάδι , γιατί σκορπά
τήν ομορφιά στήν πλάση κάθε βράδυ."..
Γιά τά φεγγάρια τής ψυχής μας λοιπόν.
Σήμερα ξύπνησα μέ μία τρομερά καλή διάθεση καί μία τάση γιά πολύ γέλιο,
έφτιαξα τόν καφέ μου καί άρχισα νά γελάω μέ τόν γάτο πού νυσταγμένος
μέ κοιτούσε μέ ένα μάτι (από μέσα του θά έλεγε ..πάει αυτή ..χάζεψε τελείως),
έτσι λοιπόν θυμήθηκα νά ξαναδιαβάσω τόν αγαπημένο μου Αρκά , μέ τόν οποίο
εχω γελάσει απίστευτα. καί σκέφτηκα νά ανεβάσω αυτό τό post.,γιά νά
χαμογελάσετε καί γιατί οχι νά γελάσετε καί εσείς..
Τό γέλιο είναι υγεία ,λένε οτι μακραίνει τήν ζωή, είναι αγχολυτικό ,καί κυρίως
"κάνει πολλούς (πού δέν γελάνε ) νά ανησυχούν"....
Ο Αρκάς είναι Έλληνας καλλιτέχνης που ασχολείται με την τέχνη των Κόμικς. Ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '80 δημοσιεύοντας τη σειρά "Ο Κόκκορας"
στο περιοδικό Βαβέλ και στη συνέχεια στο ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ και στο ΜΙΚΡΟ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ.
Το έργο του αποτελείται κυρίως από σειρές με συγκεκριμένο θέμα - πρωταγωνιστές
που δημοσιεύονται σε περιοδικά και εφημερίδες και συγκεντρώνονται στη συνέχεια σε άλμπουμ.
Τα πιο γνωστά από τα έργα του είναι τα "Σόου Μπίζνες", "Ο Κόκκορας", "Ο Ισοβίτης",
"Χαμηλές Πτήσεις", "Καστράτο" και "Η Ζωή Μετά".
Ο "Ισοβίτης" έχει γίνει και σειρά με μαριονέτες για την τηλεόραση, ενώ δουλειές του
έχουν μεταφραστεί και σε άλλες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, πορτογαλικά
πολωνικά, ρουμανικά, σέρβικα και βουλγάρικα). Άλλα βιβλία του είναι: "Ξυπνάς Μέσα μου το Ζώο",
"Φάε το Κερασάκι", "Μετά την Καταστροφή", "Αταίριαστοι Έρωτες", "ΠειραματόΖΩΑ"Ο Παντελής και το Λιοντάρι",
και "Ο Καλός Λύκος". Το 2007 κυκλοφόρησε ένα θεατρικό έργο,
το "Εχθροί εξ Αίματος".
(Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια)
Τόν Ιούλιο του 1999 στήν ηλικία τών 34 χρόνων μου ,μέ επισκέφθηκε ο Καρκίνος τού Μαστού ,τό σίγουρο
είναι πώς μιά τέτιου είδους επίσκεψη φυσικά δέν τήν ηθελα καί κυρίως δέν τήν φανταζόμουν οτι θά μπορούσε νά συμβεί σέ μένα , βασικά πιστέυω οτι κανείς δέν τό φαντάζεται οτι μπορεί νά συμβεί στόν εαυτό του.
Μόλις λοιπόν μού τό ανακοίνωσε Ο Ογκολόγος μου (ο 3ος κατά σειρά πού πήγα ..ευτυχώς δέν ακολούθησα τίς απόψεις τών 2 προηγούμενων, (μπορεί νά αναφέρω αργότερα τά "κωμικοτραγικά" πού μού είπαν μετά από μία απλή εξέταση ψηλάφισης ουτε κάν ενός Υπέρηχου ....) Οσες/Οσοι από εσάς εκεί έξω έχετε τήν ατυχία νά σάς επισκεφθεί ο καρκίνος οποιουδήποτε είδους ΠΟΤΕ νά μήν μείνετε μόνο στήν πρώτη γνώμη τού ενός γιατρού ,μήν φοβηθείτε νά πάρετε καί μία δέυτερη η καί μία τρίτη γνώμη συζητήστε μαζί τους είναι υποχρεώμένοι νά συζητήσουν μαζί σας, γιά τήν δική σας ζωή πρόκειται εξ'άλλου.
Η ασθένεια αυτή δυστυχώς τώρα τελευταία έχει γίνει πολύ συχνή αλλά παραμένει πάντα εξειδικευμένη καί ΟΧΙ συνηθισμένη οπως μιά πιθανή οποιαδήποτε άλλη.
Αρα καί η αντιμετώπιση της δέν θά πρέπει νά είναι συνηθισμένη καί κυρίως όχι τού τύπου .."Λόγια Γιατρού: Εχεις έναν Ογκο .. ε ...Θά τόν βγάλουμε καί Θά είσαι μία χαρά "καί εκεί σταματάει η κουβέντα .. (γιατρός..σκέφτεται από μέσα του ..." Ελα,νά τελειώνουμε ,καί μέ σένα νά πάμε καί γιά άλλους).
Πιστέψτε με έχω ακούσει πολλα τέτοια συναφή ! Εδώ θέλω νά τονίσω οτι πρός Θεού δέν έχουν ολοι οι γιατροί τέτοιες στάσεις απέναντι στούς ασθενείς τους , αλλά υπάρχουν ομως δυστυχώς καί κάποιοι πού έχουν.
Μακάρι νά μήν πέσετε στούς τελευταίους, κάθε περίπτωση καρκίνου πού βιώνει ένας ασθενής είναι ξεχωριστή, οί θεραπείες καί τά φάρμακα μπορεί νά μοιάζουν στήν τεχνική εφαρμογή τους.
Οταν λοιπον μού ανακοίνωσε ο γιατρός μου οτι έχω έναν ογκο στόν δεξιό μου έξω τεταρτημόριο τού στήθους μου, κοντά στήν μασχάλη εκεί ακριβώς πού τό είχα ψηλαφίσει καί εγώ ,η πρώτη μου ερώτηση μετά από τό sok τών λίγων λεπτών ήταν .." Ο ογκος είναι κακοήθης ;; "Απάντηση: Αυτό θά τό ξερουμε μετά τό αποτέλεσμα τής βιοψίας πού θά κάνουμε κατά τήν αφαίρεση τού ογκου".
Σωστή απάντηση κατά τήν άποψή μου. (σχετικά μέ τόν τύπο τού ογκου μου θά αναφερθώ σέ επόμενες αναρτήσεις , μήν σάς κουράσω μέ πολλά απο τήν πρώτη φορά).
1)Χειρουργείο
Από εκείνη τήν στιγμή καί μετά ξεκίνησαν τά πάντα, τό χειρουργείο μου έγινε 3 μέρες μετά αφού έγιναν πρώτα ολες οί απαραίτητες εξετάσεις.
Δέν θά ξεχάσω ποτέ τήν πρώτη μου εμπειρία μέ τήν αξονική, μέ τήν προσθήκη σκιαγραφικού, καί τήν
δέυτερη μάχη μέχρι νά μού βρούν φλέβα, η πρώτη ήταν νωρίτερα μέ τά αρκετά μπουκαλάκια γιά τίς γενικές εξετάσεις.
Ενα θέμα μέ τίς φλέβες μου τό είχα από μικρή, (λεπτές καί εσωτερικές).
Κάθε φορά πού τύχαινε νά πάω γιά νά μού πάρουν αίμα, "Εφιάλτης στόν δρόμο μέ τίς φλέβες" (παράφράζω τόν τίτλο τής γνωστής ταινίας, εδώ γελάμε).
Ευτυχώς τό χειρουργείο μου πήγε πολύ καλά, άν καί κατά τήν έκβασή του ο γιατρός ένα μικρό "Θεματάκι" τό οποίο αντιμετώπισε ψύχραιμα από οτι μού είπε μετά.
Αποφάσισα νά τού κάνω μιά πλάκα μέ τήν πίεση μου πού ξαφνικά πήρε τόν κατήφορο επικίνδυνα μάλλον από κάποια πιθανή επιπλοκή τής νάρκωσης , αλλά μέ ντοπάρανε στά Red Bull (εδώ ξαναγελάμε μπλιάαααχχχ,τί χάλια γέυση καί αυτό πιά ,εμένα προσωπικά δέν μ,αρέσει καθόλου).
Καί έτσι πήρε τόν ανήφορο πάλι η "αποστάτησα" πίεση .
Ευτυχώς ο όγκος πού αφαιρέθηκε ήταν σχεδόν 5 εκατοστά καί στό εξω πάνω δεξιά μέρος τού στήθους ,οπότε ο γιατρός προχώρησε σέ μερική ογκεκτομή καί όχι μαστεκτομή.- Τυχερή φάνηκα οπως αποδέιχθηκε στήν πορεία (μέχρι τώρα...) -, μέ ταυτόχρονη αφαίρεση 17 λεμφαδένων.
Τί δέν θά ξεχάσω από το Χειρουργείο αυτό ;; Στήν ανάνηψη τό Κρύο τήν ωρα πού άρχισε νά φεύγει η νάρκωση , φοβεροοοό κρύο από εσωτερικά τού σώματός μου πού προσπαθούσε νά έρθει στά "νορμάλ" του ..νά θέλω νά φωνάξω.. Κρυωωώνω..κάί νά είμαι τόσο μουδιασμένη από τήν νάρκωση, πού νά μήν μπορώ νά αρθρώσω λέξη, μετά από αυτό φαντάστηκα πώς μπορεί νά νιώθει κάποιος πού είναι αναγκασμένος νά ζεί στήν σιωπή.
Τί δέν θά ξεχάσω από τίς 6 μέρες νοσηλείας μου ??
Α α α .. πολλά είναι αυτά ,καί όμορφα καί άσχημα ,αλλά αυτό πού θά μού μείνει ήταν οί βόλτες στον διάδρομο μέ τό "τσαντάκι" μου ,(είχα ένα τσαντάκι παροχέτευσης .. χαχαχα .. έιχε καί χερουλάκι, κανονικό τσαντάκι ήταν) , καί τό οποίο τό είχα ζητήσει κατά τήν τελευταία μου αλλαγή νά μού τό δώσουν να το πάρω σάν Souvenir.. καί δέν μού τό έδωσε μιά "Ξυνή" νοσηλέυτρια.. κάι πάρα πολύ μέ νευρίασε αυτό.. (μετά μάλλον θά τήν πέρασα "γενεές 14" χαχαχαχαχά).
Βγαίνωντας από τό νοσοκομείο στό σπίτι πλέον ,μπορώ νά πώ οτι μετεγχειρητικά δέν είχα καθόλου πόνους στό μέρος πού εγχειρίστηκα, μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα θά συνηδητοποιούσα οτι αυτό ήταν τεχνική τού Χειρούργου.
Τό μόνο πού ένιωθα έιταν τραβήγματα στό χέρι, (αναμενόμενο αφού αφαιρέθηκαν λεμφαδένες,καί νέυρα) καί μετά από 16 μέρες έγινε η αποκοπή τών ραμμάτων.
Μετά αρχισε ο Κύκλος τών ΧημειοΘεραπειών.
(Θά γράψω στά επόμενα Κεφάλαια σχετικά) ...
