Αγαπημένα μου !!!

Τήν ιδέα τήν πήρα από τόν Black Bill πού τήν πήρε από τήν Lilium ..καί διαβάζωντας την μέ προέτρεψε νά κάνω τό ιδιο .. έχωντας ..ενα ισχυρότατο επιχείρημα τό οποίο οπως είπε ... (αντιγράφω τά λόγια του ) ...
" Είπε ο Black Bill : Η ιδέα δανεισμένη απο τη Lilium... (στο είχα πει θα την αντιγράψω χαχα) Θα μου άρεσε να το γράψετε κι εσείς, πιστεύω έτσι μαθαίνουμε καλύτερα ο ένας τον άλλον. "
Πάμε λοιπόν .. Νά μερικά αγαπημένα μου πράγματα ... πού πορεύομαι μαζί τους σέ αυτή τήν ζωή ..
Η Θάλασσα καί τά πλάσματα της ......... τό Χιόνι ..... Οί ψηλές βουνοκορφές .. τό μώβ χρώμα ..(πασιφανές .λόλ ) ... τό Καλό Κρασί .. λευκό .. καί κόκκινο γλυκό .. Τά ουζερί μέ τούς μεζέδες τους ... (μεγάλη αρρώστια ..χαχαχα ...καί φυσικά συνοδεία Ουζου )... " Τό λυκόφως Των Θεών " -( η αλλαγή τής νύχτας σέ μέρα .. τό πρώτο ξημέρωμα δηλαδή ) ... Τό σκοτάδι τής Νύχτας ... Τό Ουράνιο Τόξο ( οταν τό πετυχαίνω )....Τά σύννεφα πού " τρέχουν " ...ολα τά αγγελικά μωρουδάκια ( μεγαλώνοντας γίνωνται διαολάκια ..λόλ)..
Οί φωτογραφίες ... Νά ζωγραφίζω διάφορα ... ( 2 χρόνια στήν Καλών Τεχνών μού άφησε κουσούρια .. χαχαχχαχά ) Νά φτίαχνω χειροποίητα κεριά ....Νά γράφω χειρόγραφα... πεζά-ποιήματα καί μιθυστορήματα .. (αυτό πιά καί εάν είναι κουσούρι ..χαχαχχά .. μεγάλο ) ...Νά διαβάζω βιβλία ... πολλά βιβλία .. Oχι Αρλεκιν εεε .. (εξ ού καί τό παρατσούκλι μου " Βιβλιοφάγος" από φίλους .. ..σημειώση : τά σχολικά. καί τά πανεπιστημιακά .. προσπαθούσα νά τά αποφέυγω .. αλλά δεν τά πολυκατάφερνα χαχαχαχχα) ...
Νά μαγειρέυω .. (οταν δέν βαριέμαι ... αυτό τό πήρα από τήν αγαπημένη μου μαμά πού ήταν εξαιρετική μαγείρισσα).....νά κόβω βόλτες στά εναπομείναντα .........

πιά πάρκα τής Αθήνας ....Ο Κινηματογράφος καί η μαγεία τής αίθουσας ...(προσπαθώ νά αρνούμαι πεισματικά στίς προβολές dvd στό σπίτι .. μόνο εάν είναι μέ επιλεγμένους φίλους/φίλες .. γιατί μ,αρέσουν πολύ καί τά Θρίλλερ .. τρομάρα μου . χααχαα).... τό καλό φαγητό .. (αυτό καί εάν είναι πρόβλημα .. αλλά έλα μωρέ λίγες απολάυσεις πιά μάς μέιναμε .. καλό φαγητό ..sex .. άντε καί κανένα τσιγάρο (κανονικό λόλλλ)..

Νά αυτοσαρκάζομαι .. ..πιστέψτε μέ.. μέ έχει σώσει από άσχημες καταστάσεις ... Τό μπιλίαρδο καί τό σκάκι ..αγαπημένα παιχνίδια .. Τό φλαμένκο καί ο χορός καί τά πούλιά .... Τό Τάνκο .. Η Βενετία καί τά κανάλια της .. O Cappuccino λατρεμένος καφές .. καί ο Ελληνικός σέ μεγάλη κούπα ...Η Σκωτία καί οί Μεσαιωνικοί Πύργοι της ....
Τά Ξωτικά ..Οί Νεράιδες .. Φυσικά τά Κάστρα τής Μάνης .... Τό Πήλιο .. Ο μικρός μου παράδεισος η Ανδρος ...Τό Θησείο μέ τά υπέροχα καφέ του .. Τό Μοναστηράκι μέ τίς αντίκες του .... Η βαφτιστήρα μου πού έγινε 19 χρονών (έλεος .. πότε μεγάλωσε .. )..Η " γαλήνη τών Νεκροταφείων " .. οσο καί μακάβριο πιθανόν νά σάς φαίνεται αυτό ....Ο γάτος μου ο Στίλβης ..( σχέση ζωής ..τά τελευταία 11 χρόνια )η πράσινη Ιγκουάνα μου .. .. γενικά ολα τά τετράποδα ζωάκια .. Οί Αετοί .. τά σκιουράκια .. ..Ο Αη Γιώργης στόν Λυκαβηττό ..Οί μπότες μέ τά ψηλά τακούνια ...
Οί Μηχανές ..(ιδιαίτερο κεφάλαιο στή ζωή μου ) .. Η μουσική .. ξένη ρόκ κυρίως ,καί ελληνική .. καί μερικά κλασσικής .. Τό Ραδιόφωνο - αλλη μιά αγάπη τής ζωής μου (καί αυτό ένα μεγάλο κεφάλαιο )...Η δουλιά μου (τυχερή πού ακολούθησα ένα επάγγελμα πού νά μού αρέσει )...

Οί 2 καινούργιες φίλες πού απέκτησα μέσα από εδώ τά blogς !!(ξέρουν αυτές ποιές είναι ..)

Ο Δημήτρης .... ( πού ώρες ώρες μέ ανέχεται ) ..

Ολα τά παραπάνω .. αγαπημένα μου ..

Οσοι μέ διαβάσετε καί εάν θέλετε .. γράψτε κάτι καί γιά εσάς ...


Επιστροφή στην αρχική σελίδα.
Διαβάστε περισσότερα...

Εκείνος ..καί η Αλήθεια ....

Ξυπνούσε πάντα πρωί.

Δεν του άρεσε πολύ ο ύπνος.

«Έχανε την  ζωή έτσι» έλεγε.

 Μέσα στο αυτί του, βούιζε πάντα μια μπαλάντα..

Ένας ήχος μελαγχολικός και ταξιδιάρης..

Με το μυαλό ήταν πάντα,παντού και πουθενά.

Ήταν εδώ και εκεί.

Ήταν μέσα και έξω.
                                           
Ήταν όμως πάντα κάπου..

Γιατί και το πουθενά ήταν προορισμός γι'αυτόν.

Με τον τρόπο του έκανε και το πουθενά, μαγική τοποθεσία.

Έφτιαχνε με τόση αγάπη έναν απλό καφέ,

που έβλεπες πως ξέρει τι θα πει αγάπη!

Βύθιζε το κουταλάκι μέσα στο μπολ με τη ζάχαρη.

Σαν να ρίχνει δίχτυα.

Και χαρούμενος έπιανε τα ψάρια-κόκκους ζάχαρης.

Άδειαζε την κουταλιά αργά μέσα στην κούπα.

Λες και φοβόταν μην χτυπήσει..........

κάποιος κόκκος. 

Και γι’αυτό τον είχε αγαπήσει και η ζάχαρη! 

Του είχε χαρίσει την γλύκα της, να την βάλει τατουάζ μέσα του...........

Η διάθεση του άλλαζε σαν τον καιρό..
Ήταν εντελώς απρόβλεπτος ! ......................

Αυτό πονούσε κάποιους.

Και τον ίδιο κάποιες φορές.

Μα οι άλλοι έφταιγαν σε αυτό.

Τους το έλεγε:

«..αλλάζω όταν με βραχυκυκλώνετε !

Όταν ρίχνετε νερό στις πρίζες μου..

Όταν δε με νιώθετε που ουρλιάζω με κλειστό στόμα..»

Λίγοι καταλάβαιναν τα λόγια αυτά.

Και αυτός χαιρόταν που ήταν λίγοι.

Σιχαινόταν την ποσότητα πάντα.

Ενώ η ποιότητα τον ερέθιζε!

Αγαπούσε τα δάχτυλα του.

Ίσως επειδή με αυτά έκανε σημαντικά πράγματα.

Με αυτά έγραφε.

Με αυτά κάποτε την άγγιξε !!

Ποια ;?

Αυτήν !

Δε κάπνισε ποτέ στην ζωή του.

Δεν ήπιε αλκοόλ.

Δε δοκίμασε ουσίες..

Δεν ήθελε να μουδιάζει το μυαλό του με ουσίες.

Ήταν ήδη μουδιασμένο από τότε που γεννήθηκε.

Είχε την ντόπα στο αίμα του.

Μούδιαζε με απλά πράγματα.

Με το τζάκι αναμμένο και αυτός να φλερτάρει την χορεύτρια φλόγα.

Με την κιθάρα,να την νανουρίζει μέσα στην αγκαλιά του.

Με το να φωτογραφίζει έναν γεράκο σε ένα παγκάκι.

Και μετά να γράφει κάτι γι’αυτόν πίσω από την φωτογραφία.

Και τόσα άλλα..

Συνέχεια μουδιασμένος ήταν.

Όλα τα παρατηρούσε..

Τα έφτιαχνε παζλ στο μυαλό του και τα ένωνε..

Εικόνες καθημερινές αυτός τις έβλεπε με άλλο μάτι.

Τις έβλεπε !

Και αυτό ήταν η διαφορά του από τους άλλους..

Είχε λατρευτεί από κορίτσια,φίλους,συγγενείς και αγνώστους..

Ποτέ δεν απομυθοποίησε τα γλυκά λόγια που του έλεγαν.

Ήταν πάντα σαν πρώτη φορά όταν τα άκουγε.

Έλεγε «ευχαριστώ» και το εννοούσε.

Ένιωθε ευθύνη για τα καλά λόγια που του χάριζαν.

Του άρεσαν οι ευθύνες άλλωστε.

Ποτέ δεν έκανε παρέα με τα εύκολα.

Ήρθε στον πλανήτη έλεγε για να δημιουργήσει !

Να εκφραστεί !

Να ακούσει μουσική.

Να κάνει έρωτα με την αλήθεια και να την αφήσει έγκυο ..

Να γίνει σύζυγος της.

Να κάνει 7 κοριτσάκια μαζί της.

Την μελωδία

Την γνώση.

Την στιγμή.

Την αγάπη.

Την αθωότητα.

Την ελευθερία.

Και την αιωνιότητα.

Να τα μεγαλώσει.

Να δει τα κοριτσάκια του να λατρεύονται από τον κόσμο.

Και αυτός να λατρεύεται από την γυναίκα του.

Την αλήθεια !!

( από τό τετράδιο ..μέ

τά γραφόμενα..

2 -1 - 011 )

Επιστροφή στην αρχική σελίδα.
Διαβάστε περισσότερα...

1 - 1 - 2011 ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ !!

1 -1 - 2001 !! Πρώτη μέρα τού Νέου Χρόνου .

Θά ευχηθώ σέ εσάς ,αυτός ο Νέος χρόνος νά σάς χαρίσει απλόχερα οτι Θέλετε !! 

Πάνω από ολα κάι πρώτα ΥΓΕΙΑ !!.. γιατί εάν υπάρχει υγεία
                                                      ολα  τά άλλα γίνωνται πιό έυκολα .!! 

Ας είναι λοιπόν τό 2011 μιά  ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ - ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ   οπως τήν θέλει ο καθε ένας σας !!

Καί σάς Κερνάω !!
( σέ οποια/οποιον πέσει τό φλουρί ,νά μού τό πεί
.. νά είναι τυχερό ,καί νά τό έχει φυλακτό .)

Σάς ευχαριστώ πού περνάτε βολτούλα 
καί από τό δικό μου "νεαρό" Μπλογκοσπιτάκι .


ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ - ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ !!   

                                                      
 Υ.Γ. Τό Φλουρί Κωνσταντινάτο έπεσε στήν
αγαπημένη φίλη   ღ oneiremata ღ

 

 






Επιστροφή στην αρχική σελίδα.
Διαβάστε περισσότερα...

Tά Γούρια Τής Καινούργιας Χρονιάς .. γιά εσάς ..

έψαξα καί βρήκα γιά  εσάς όμορφα γούρια γιά τήν Νέα Χρονιά ...

Τό κάθε ένα  έχει τήν δική του σημασία ...

.

Εβαλα πολλά  γιά νά διαλέξετε οποιο σάς αρέσει ..

Μέ πολύ αγάπη σάς τά χαρίζω .. νά τά κρεμάσετε στά μπλογκοσπιτάκια σας 

εάν θέλετε ..

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ   ΜΕ ΥΓΕΙΑ  ΑΓΑΠΗ   ΕΥΤΥΧΙΑ !!

 

 

 Επιστροφή στην αρχική σελίδα.
Διαβάστε περισσότερα...

Απογραφή ...

Στήν απογραφή .. ενός ακόμα χρόνου πού φέυγει ..

σού μίλησα ..γιά μιά ..Αγάπη ..

Εγώ..καί εσύ .. εδώ ..

καί η μοναξιά ..πιό πέρα ..

Δέν μέ απειλή .. τήν έζησα ..

τήν αγαπάω .. τήν μισώ ..

τήν ποθώ ....πόσο θά τήν κατατρέχω ..??

πόσο θά μέ ακολουθεί ??

Καί εσύ ... εσύ πού πολεμάς .. εσένα ...
πόσο θά δολοφονείς τά βράδυα σου ...
τά ψευτοφωτισμένα ??

Σού μιλώ ..γιά ολα τά αιματοχυμένα καρδιοκτύπια μου ...
γιά τίς στιγμές μου .. πού  άφωνα ουρλιάζουν ...
γιά τά χρώματα τής ψυχής μου ..τό  μώβ .. τό Θαλασσογαλάζιο ..τό κόκκινο...
καί εσύ γελάς .. αλλά ομως  ξέρω πώς βαθιά μέσα σου σπαράζεις ....
καί στό τέλος  λυγάς .....

Εγώ ....εδώ .. γιά  σένα ..γιά μένα .... εσύ αλλού .. γιά σένα ..
Κατέβα ..μιά πνοή .. νά ανέβω δύο ...κάπου  στά μισά ..θά αγαπηθούμε ...
Αν ..κυλήσει  ένα δάκρυ ..θά γίνει  ωκεανός .. μέ  χρώμα  μάυρο ...
πού στό τέλος ομως θά ..ανατείλει Ουράνιο Τόξο ....

Νά θυμηθείς ...νά  μ,αγαπάς ....

εγραψα στίς 29 -12 -2010 .

Αφιερωμένο .........


         ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Σήμερα ακούω .....Δυνατά !!

"Να μ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά... Να κοιταχτούμε λες κι ειν γιορτή, πρωτοχρονιά...
Να μου μιλάς σιγανά στ αυτί, γιατί σ'ακούνε την νύχτα αυτή παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί...
Μακάρι ναναι η καρδιά μου ρόδι τυχερό να στο χαρίσω να στάζει αγάπη ένα σωρό...
Στα μαξιλάρια και στο χαλί να ξεχαστώ να μου λες πολύ κι... ας κάνει ο φόβος κι άλλη τρύπα στο νερό..."

Επιστροφή στην αρχική σελίδα.
Διαβάστε περισσότερα...

Mιά αληθινή ιστορία ..μέ αρκετό " Master Chef "

Ανήμερα  Χριστούγεννα καί ώρα γύρω στίς 10 πρωί ..( στόν υπνο της μέ έβλεπε .. έλεος) .. χτυπάει τό τηλέφωνο...(θυμίστε μου ....νά σιχτιρίσω   τόν εφευρέτη) .. καί είναι μιά καλή φίλη απ τά παλιά ,συμφοιτήτρια απ τά ΤΕΙ .
εκτός από τίς καθιερωμένες ευχές  καί τά μπλά-μπλά .. μού λέει,, σήμερα ο άντρας μου .. αποφάσισε νά μαγειρέψει αυτός  τήν γαλοπούλα .. καί μού εδωσε ρητή εντολή νά μήν πλησιάσω στήν κουζίνα .. εκτός εάν δώ φλόγες νά βγαίνουν .
(Σημείωση δικιά μου .. Ο άντρας της  στό παρελθόν καί κατά καιρούς κάνει απόπειρες στήν κουζίνα  . μέ αναμφίβολα   αποτελέσματα .. ενίοτε καταστροφικά .. χαχαχχαα ..)
Τήν ρωτάω .. δέν μού λές  .. εναλλακτική λύση  έχετε .. αν "ου μή  γένοιτο " ??? .. Σκέφτεται καί μού απαντάει ..ναί..  μακαρονάδα ..  παλι καλά τής λέω ..
Είναι σίγουρος μού λέει πώς έχει γίνει ένας αρκετά καλός "Master Chef" αφού έχει παρακολουθήσει σχεδόν καί ολα   τά επεισόδια τού reality .. Ως εδώ ολα καλά .. η καταιγίδα .. είναι πρό τών πυλών τής κουζίνας τής φιλενάδας.

Καί αρχίζει τήν οντως ξεκαρδιστική αφήγηση ..

Φιλενάδα μου : .. Αγαπημένε μου τί έχεις σκοπό νά μαγειρέψεις ???  
Αγαπημένος της :  Ε.. δέν είπαμε .. Γαλοπούλα  γεμιστή μέ δαμάσκηνα ,κάστανα, κουκουνάρι, μανιτάρια, σταφίδες ,βερύκοκα,καί φυσικά  κιμάς ,΄λίγο ρυζάκι,, μέ σάλτσα από μανταρίνια καί βατόμουρα ,,καί φυσικά μέ γαρνιτούρα  πατατούλες ψητές ,καραμελωμένες  μέ μάυρη ζάχαρη λίγη μουστάρδα καί κόκκινο κρασί . Μετά θά κάνω καί πουτίγκα μέ ξερά φρούτα καί σώς πορτοκάλι . Φιλενάδα μου :  Αγαπημένε .. Είσαι σίγουρος γιά ολα αυτά πού ανέφερες ???  
Αγαπημένος της : Μά εντελώς .. καί θά έπρεπε νά ντρέπεσαι πού έστω καί λίγο αμφιβάλεις . Φιλενάδα μου : (ενώ παθαίνει τό πρώτο εγκεφαλικό .. ) απαντάει .. Οκ γλυκέ μου!! κάνε οπως νομίζεις .  
Ωρα 12  ,, μεσα στην κουζινα τής φίλης μου ακούγωνται διάφοροι κρότοι , από κουζινικά ,ψυγείο πού ανοιγοκλέινει ,ντουλάπια ανοιγοκλέινουν καί αλλα τέτοια καί μέ μουσική  υπόκρουση από τό φορητό cd  Pavarotti σέ Χριστουγεννίατικες  άριες ..(έλεος) .. μιά ανεπαίσθητη δέ μυρωδιά .. άγνώστου προελέυσεως αρχίζει νά  ...αναδύεται στήν ατμόσφαιρα .

Φιλενάδα μου : Αγαπημένε ... κατά τίς 8 τό βράδυ πού θά αρχίσουν νά έρχωνται  τά "σόγια" θά έχεις τελιώσει τίς  γαστριμαργικές σου δημιούργίες ?????
Αγαπημένος της : Εντελώς ...καί θά απολαμβάνω τά Εργα Τέχνης μου !!..
Φιλενάδα μου : Καλά οκ !!. οτι πείς Αγαπημένε .. (αναρωτιέτε άν θά τής μείνει χρόνος γιά νά φτιάξει μακαρονάδα)

Ωρα 1 καί 30 .. ενώ από τήν κουζίνα συνεχίζωνται οι περίεργοι θόρυβοι καί  η μυρωδιά τώρα  αρχίζει να γίνεται  σχεδόν συγεγκριμένη ...απόδειξη  οτι "κάτι ψήνεται" ...

Αγαπημένος της : Αναφωνεί ανακοινώνοντας...περιχαρής "Ωραία η γεμιση έτοιμη" !! Τώρα θά ξεκινήσω νά τήν γεμίσω !!  τέτοια  γαλοπούλα ούτε ο Σκαρμούτσος έχει φανταστεί  !!
Φιλενάδα μου : (Αρχίζει νά αισθάνεται τήν πίεση νά παίρνει τήν ανιούσα ).. .. Σίγουρα αγαπημένε τού απαντάει !!

Ωρα 2 ..
Αγαπημένος της :  από τήν κουζίνα ακούγωνται διάφορα "κοσμητικά επίθετα" τού τύπου ..μπίιιππ " αντε γ.....υ..παλιόπουλο πού δέν κάθεσαι οπως πρέπει στό ταψί !! Θά σέ φτίαξω ρέ εγώ .. πού νά πάς νά γ.....ς !! Ο Λαζάρου δηλαδή είναι καλύτερος ??
Μετά από 8 λεπτά αγωνίας .. αναφωνεί  πάλι περιχαρής .. "Ωραία .. μπήκε στόν φούρνο γιά ψήσιμο !! σέ 5 λεπτά βάζω  καί τό άλλο ταψί μέ τίς πατατούλες πού θά γίνουν καραμελωμένες !!

Φιλενάδα μου : Αρχίζει νά νιώθει  διάφορα ερωτήματα .."Βρέ μπάς καί παντρέυτηκα κανέναν Λουκάκο καί δέν τό έχω πάρει χαμπάρι ???? Λές ?? "
Φιλενάδα μου : Ρωτάει .. μέ ένα αίσθημα ανησυχίας ..Αγαπημένε ... σέ τί στάδιο βρίσκεσαι ?? Μυρίζει κάτι σάν  καμένο λάστιχο ..!!
Αγαπημένος της : Οχιι καλέεε .. κάνω τήν κρέμα γιά τήν Πουτίγκα ... καί σέ λίγο βάζω τά φρούτα  σέ μαρινάτα κρασιού !!!
Φιλενάδα μου : Αρχίζει νά νιώθει κάτι περίεργα ρίγη !! αναρωτίέται πώς νά είναι ο νεροχύτης, ο πάγκος τής κουζίνας , η κεραμική κουζίνα ,καί γενικώς ολη η κατάσταση τής κουζίνας .. !!

Ωρα 4 ....
Αγαπημένος της : Αναφωνεί αφού προηγουμένως εκτόξευσε ξανά διάφορα γνωστά κοσμητικά επίθετα .. "Η συνταγή πού έχουν  στό Site τού Master Chef .. είναι Λάθος !! δέν βγαίνει  έτσι οπως τά λένε ...Θά κάνω Κορμό Χριστουγεννιάτικο μέ αποξηραμένα φρούτα !!
Φιλενάδα μου : Τώρα αρχίζει .. νά μήν νιώθει καθόλου καλά !! Αγαπημένε η  ώρα πάει 5 παρά .. θά προλάβεις ???
Αγαπημένος της : οοοούυυυ καλέ θά μού μείνει καί  χρόνος  γιά νά πιώ καφέ  !!

Ωρα 5 καί 10
Από τήν κουζίνα .. συνεχίζουν νά ακουγώνται οί διάφοροι γνωστοί κρότοι μέ συνοδεία τώρα Ριζίτικα τού Ν.Ξυλούρη.. "Ηταν μιά φορά μάτιααα μου .. καί έναν καιρό ... ένας "Φανταστκός Chef " !! αλλά τώρα η μυρωδιά τού καμένου αρχίζει  νά γίνεται έντονη ...

Αγαπημένος της : Ολα τώρα πάνε μιά χαρά !! Εβαλα καί στό φούρνο τόν κορμό σέ μιά ωρίτσα θά είναι ολα έτοιμα !!!
Φιλενάδα μου : Εχει πάθει ήδη τήν πρώτη παράκρουση !! Αγαπημένε  μου .. νά έρθω μέσα ...μυρίζει έντονα καμένο !!
Αγαπημένος της : Μήν τυχόν καί τολμήσεις !! είναι επειδή τώρα  ξεροψήνεται η γαλοπούλα .. θά γίνει τραγανή !! Εσύ νά πάς νά στρώσεις τραπέζι .. θά αρχίσουν νά έρχωνται οι συγγενείς .. άντε τί κάθεσαι ..!!
Φιλενάδα μου : στά πρόθυρα νευρικής κρίσης .. παει νά στρώσει τραπέζι ...ενώ σκέφτεται .. τέτοια μέρα ποιά μαγαζιά  μέ έτοιμο φαγητό μπορεί νά είναι ανοικτά ..!!

Ωρα 6 καί 30 .
Αγαπημένος της : Μιά χαρά πάει τό ψήσιμο .. έχει γίνει λουκούμι η γαλοπούλα καί έχει ξεροψηθεί τέλια !! ( μέ τό μάτι βλέπει τό "οχι αλλο κάρβουνο" πού  φώναζε ο Κούρκουλος στήν γνωστή ταινία )
 σέ λίγο θά ειναι έτοιμος καί ο κορμός μέ τά φρούτα .. τώρα κάνω τήν σώς .. πορτοκάλι .
Φιλενάδα μου : ¨εχει ανοίξει ολα τά παράθυρα μπάς καί φύγει η μυρωδιά τού καμένου ... οχι τίποτα άλλο μήν καλέσει  καί κανένας γείτονας  τήν Πυροσβεστική .. Χρονιάρα μέρα ....

Αγαπημένος της : Αναφωνεί ...πάλι .. μού περίσεψε λίγο γέμιση .. Νά φτιάξω καί κανένα μπουρεκάκι τηγανητό  σάν ορεκτικό ??  εε.. τι λές ???
Φιλενάδα μου : Αναφωνεί ... μέ τσιριχτή  φωνή ...Οοοοοχχχιιιιιιι !! έιναι πολλά αυτά πού κάνεις .. πόσοι θά   φάνε πιά μία διμοιρία ??? ( μόνο καί μόνο στήν σκέψη .. οτι τά μπουρεκάκια θά έχουν μέσα αυτά  πού γέμισε τήν άμοιρη τήν γαλοπούλα  δηλαδή..δαμάσκηνα,κάστανα, κουκουνάρι ,μανιτάρια, σταφίδες, βερύκοκα,κιμάς καί ρύζι .....παθαίνει καί τό πρώτο  έμφραγμα μυοκαρδίου )

Ωρα 7 ..
Τό σπίτι ολο έχει γίνει πλέον μιά μικρογραφία.... τών Υψικάμινων τής Ελευσίνας ... η φιλένάδα έχει ψεκάσει ολα τά αρωματικά  πού  βρήκε .. κάι η ατμόσφαιρα έχει γίνει σχεδόν αποπνικτική ..!! Ολα μιά χαρά πάνε ..!!

Αγαπημένος της : Πάλι αναφωνεί  μέ φωνή πιό δυνατή τού Pavarotti τώρα . Ολα έτοιμα .. Ολα στήν εντέλεια !!!  σβήνω τόν φούρνο . καί πάω νά ετοιμαστώ .. εσύ δέν θά το κουνήσειs   ρούπι από εκεί πού κάθεσαι .. καί επιτέλους  κλείσε τά παράθυρα .. σέ πιάσανε εξάψεις ..???? Είναι από τήν προσμονή τής ηδονής των   γέυσεων μου ε ???? καλά μωρό μου .. "Θά σέ σβήσω τό βράδυ ...(παραπέμπει σέ ερωτικό υπονοούμενο)   μετά τήν πανδαισία πού θά γευτείς " !!!

βγαίνει από τήν κουζίνα .. καί πάει νά ετοιμασθεί ...
Φιλενάδα μου :  Βρίσκει ευκαιρία καί μπαίνει στήν κουζίνα .. .. καί βλέπει πάνω στόν πάγκο τής κουζίνας ..2 ταψιά ..  τό ενα μέ κάτι πού μοιάζει σάν τούβλο οικοδομής .. ο Χριστουγεννίατικος κορμός ...μέ γύρω-γύρω  κάτι πράγματα πού κάποτε υπήρξαν βερύκοκα .. και ένα ταψί ακόμα .. μέ μάλλον κάτι πράγματα πού κάποτε  υπήρξαν . πατάτες .. αλλά  οί φέτες πορτοκαλιού ξεχώριζαν από πάνω .. γιατί απλούστατα δέν ηταν  ψημένες . Η γαλοπούλα ηταν μέσα στόν φούρνο .. δέν τόλμησε νά ανοίξει τήν πόρτα ..  Τό χρώμα της φιλενάδας  θά ηταν οχι "το εκρού τού νεκρού" αλλά χειρότερο από τίς μούμιες τών Φαραώ ...

Ωρα 8 καί κάτι ... Τά πρώτα  κουδούνια αρχίζουν νά κτυπάνε ... Τά πεθερικά  έφτασαν ... ..Οι καθιερωμένες ευχές  καί ολα τά σχετικά μπλά-μπλά .. καί .. η μιά "μαμά- πεθερά" αναφωνεί .. μέ ανυπομονησία " πωπωπώωωω τί ωραίες  μυρωδιές  είναι αυτές " !! (από πότε έχει νά πάει σέ ωτορινολαρυγγολόγο ?? τόν χρειάζεται άμεσα )

Στρογγυλοκάθονται ολοι στό τραπέζι  καί ο αγαπημένος της  εμφανίζει αυτό πού κάποτε υπήρξε γαλοπούλα στήν πιατέλα !!
(τώρα  ηταν κάτι μεταξύ ...μεγάλου καυσόξυλου γιά τζάκι .. καί μεταλλαγμένου αντίγραφου Dolly..τά γνωστά προβατάκια)
μέ τήν συνοδεία αυτών πού κάποτε υπήρξαν πατάτες αλλά μέ τά πορτοκάλια σέ άψογη μορφή από πάνω ...
Τά μάτια ολων στό τραπέζι ..ανοίγουν διάπλατα  σάν νά είδαν τόν " Εφιάλτη  στόν δρόμο μέ τίς Λέυκες" ..
Η φιλενάδα αρχίζει νά αναρωτιέται  σοβαρά πόσα 166 χρειάζωνται γιά 8 άτομα .. καί πόσο γρήγορα μπορούν νά φτάσουν ...

Τελικό στάδιο βραδυάς !! Ευτυχώς η γειτονική ταβέρνα ήταν ανοικτή !!!!!!
Πάντως γεμιστή γαλοπούλα φάγανε ολοι !! Αυτή από τήν Ταβέρνα !! Καί ηταν πεντανόστιμη !!

ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ : Ποτέ μήν αφήσετε τόν αγαπημένο/νη σας νά πειραματιστεί σέ γιορταστικό γέυμα !!! εκτός   εάν  η επιτυχία έιναι αποδεδειγμένη εκ τών προτέρων !!

Υ.Γ. Η ψυχολογική κατάσταση τής φιλενάδας μου .. είναι ακόμα ασταθής ..!!

Υ.Γ. 2 Ο Αγαπημένος της εξεδήλωσε τήν επιθυμία νά πάει σέ σχολή Μαγειρικής !!

Υ.Γ. 3  Η Φιλενάδα μου μετά από αυτή τήν δήλωση .. άρχισε νά παίρνει ηρεμιστικά !!

Υ.Γ. 4  Η Ιστορία αυτή είναι Πραγματική .. απλά εγώ  πρόσθεσα λίγες σώς - σάλτσες !!

Ελπίζω να γελάσατε διαβάζοντας αυτήν την ιστορία,
όσο γέλασα εγώ γράφοντάς την.
 
 Επιστροφή στην αρχική σελίδα.
Διαβάστε περισσότερα...

Σέ ολες καί ολους εσάς.. !!

Καλά Χριστούγεννα .. 

Χρόνια πολλά .... 

Χρόνια ομορφα ... 

Χρόνια μέ υγεία , μέ αγάπη , μέ ζέστη μέσα στίς καρδιές ....

Χρόνια μέ ελπίδες , καί μέ πολλά χαμόγελα ..... 

Χρόνια καλά !!!!!  


Επιστροφή στην αρχική σελίδα.
Διαβάστε περισσότερα...

Ενα Παραμύθι γιά μικρά .. καί μεγάλα παιδιά ...

Το αγγελάκι της φουντωτής γιρλάντας

Έρχονται τα Χριστούγεννα! φώναξε χαρούμενα ένα χειμωνιάτικο πρωινό ο μικρός άγγελος.
Η Χριστουγεννιάτικη φουντωτή γιρλάντα με τους εφτά αγγέλους που κρέμονταν από πάνω της, τινάχτηκε ολόκληρη. -Μας ξύπνησες! διαμαρτυρήθηκαν οι άγγελοι με μια φωνή. Τι σε έπιασε και φωνάζεις ξαφνικά; -Έρχονται! Έρχονται τα Χριστούγεννα! φώναξε και πάλι ο μικρός άγγελος. Οι άλλοι άγγελοι χασμουρήθηκαν. Ίσιωσαν τα χάρτινα φτερά τους που ήταν σκεπασμένα με λείο και μαλακό ύφασμα και ρώτησαν το μικρό τους αδερφό. -Και εσύ που το ξέρεις; Μέσα σε αυτό το κουτί που είμαστε κλεισμένοι, δεν έχουμε ούτε ημερολόγια, ούτε ρολόγια.

Πως μπορούμε να ξέρουμε τι εποχή είναι, αν πλησιάζουν τα Χριστούγεννα ή το Πάσχα; Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε τη στιγμή που κάποιος θα ανοίξει το καπάκι από το κουτί και θα μας τοποθετήσει με τα άλλα στολίδια πάνω στο δέντρο. -Κι όμως εγώ ξέρω πως έρχονται τα Χριστούγεννα! Τα μυρίζω!

Οι άγγελοι της φουντωτής γιρλάντας έξυσαν συγχρονισμένοι σαν χορευτές μπαλέτου, το φτιαγμένο από γουνίτσα φωτοστέφανο στο κεφάλι τους. -Τα μυρίζεις; απόρησαν! Α, εσύ είσαι τελείως χαζούλης! -Μα ναι! επέμενε ο μικρός άγγελος. Τα μυρίζω στον αέρα που έχει γίνει υγρός και βαρύς. Στη μυρωδιά από τα ξύλα που καίγονται στο τζάκι. Στα γλυκά με κανέλα και μέλι που φτιάχνουν στην κουζίνα του σπιτιού. Έρχονται Χριστούγεννα σας λέω!

Εμείς το μόνο που μυρίζουμε εδώ μέσα είναι κλεισούρα και σκόνη. Κοιμήσου μικρέ. Έχουμε καιρό ακόμα μέχρι τα Χριστούγεννα του είπαν οι άγγελοι και ξάπλωσαν πάνω στο βαμβάκι που είχαν για στρώμα για να μη τσαλακωθούν και σκιστούν. Όμως ο μικρός άγγελος, ο τελευταίος στη φουντωτή γιρλάντα με τους αγγέλους, δεν μπορούσε να κοιμηθεί από την χαρά και την προσμονή. Έφταναν τα Χριστούγεννα και επιτέλους θα βρισκότανε και πάλι πάνω στο στολισμένο δέντρο. Εκεί μπορούσε να βλέπει όλο το σπίτι, στολισμένο με γκι και κορδέλες. Να λιγουρεύεται το γιορτινό τραπέζι με τα γλυκά και τα φαγητά που μοσχοβολούσαν. Να λικνίζεται στο ρυθμό.......

των όμορφων τραγουδιών που ηχούσαν παντού και να χαίρεται με τα γέλια, τα παιχνίδια και τις κλεφτές ανυπόμονες ματιές των παιδιών στα κουτιά με τα δώρα κάτω από τα κλαδιά του έλατου. Και να που πραγματικά είχε δίκιο. 

Τα Χριστούγεννα πλησίαζαν με γοργούς ρυθμούς και κάποια μαγική στιγμή, το καπάκι του κουτιού που κρατούσε κλειστή την φουντωτή Χριστουγεννιάτικη γιρλάντα με τους εφτά αγγέλους άνοιξε. Το φως ξεχύθηκε λαμπρό και ζεστό μέσα στο κουτί και ξύπνησε τα αγγελάκια που χαρούμενα φώναξαν όλα μαζί πια: -Ήρθαν τα Χριστούγεννα! Ήρθαν τα Χριστούγεννα! Μαζί με αυτό, άνοιξαν και άλλα κουτιά. Το μεγάλο κουτί με τις γυάλινες μπάλες που τσούλησαν γρήγορα στο χαλί. Το κουτί με τους βελούδινους φιόγκους που τεντώθηκαν νυσταγμένοι. Το κουτί με τις καμπάνες που με μιας άρχισαν να χτυπάνε. Τον ξύλινο καρυοθραύστη που ακόνισε την μασέλα του. Τα Άγιο-Bασιλάκια που κρατούσαν κιθάρες και βιολιά στα χέρια τους. Και στη γλώσσα των παιχνιδιών που κανείς δεν γνωρίζει και δεν ακούει, άρχισαν όλα τα στολίδια να πανηγυρίζουν, να γελάνε και να τραγουδάνε χαρούμενα που μετά από μεγάλη αναμονή οι γιορτές έφτασαν και το φως της μέρας ανέδειξε τα όμορφα χρώματα τους. Μα πιο πολύ χαρούμενος ήταν ο μικρός άγγελος της φουντωτής γιρλάντας. Γιατί αυτός ήξερε πιο μπροστά από τα άλλα στολίδια πως τα Χριστούγεννα είχαν φτάσει. Το μύριζε και το ένιωθε μέσα στην καρδιά του και δεν έβλεπε την ώρα να σταθεί πάνω στο δέντρο και πάλι. Και η στιγμή αυτή είχε φτάσει. Τα λεπτά χέρια μιας όμορφης γυναίκας με μακριά μπουκλωτά μαλλιά μπήκαν μέσα στο κουτί και έπιασαν την γιρλάντα με τους αγγέλους.

Η καρδιά του μικρού αγγέλου πήγε να σπάσει. -Τώρα θα πετάξω ψηλά στο έλατο, σκέφτηκε. Θα δω το στολισμένο σπίτι, τα παιδάκια που τρέχουν γύρω από τα σκορπισμένα στο σαλόνι στολίδια και δώρα, τα χαμόγελα στα πρόσωπα όλων να ζεσταίνουν το κρύο που ένιωθα τόσο καιρό μέσα στο κουτί. Μα καθώς σκεφτόταν όλα αυτάχρατς! Το χάρτινο φτερό του πιάστηκε στο καπάκι από το κουτί που δεν είχε καλά ανοίξει και κόπηκε στη μέση. -Αχ τι κρίμα! Έσκισα το φτερό του τελευταίου στη σειρά αγγέλου. Δεν πειράζει. Τώρα η γιρλάντα θα έχει μόνο έξι αγγέλους, είπε η γυναίκα με τα μπουκλωτά μαλλιά και παίρνοντας στα χέρια της ένα ψαλίδι έκοψε το σκοινί που συγκρατούσε τον άγγελο στην φουντωτή γιρλάντα και τον έβαλε και πάλι μέσα στο κουτί. Όλα τότε ησύχασαν. Τα στολίδια έπαψαν να γελάνε και να φωνάζουνε στη γλώσσα των παιχνιδιών. Το φως που έλουζε τα κουτιά χλόμιασε και το κρύο σκέπασε τον μικρό άγγελο με το σκισμένο φτερό, που έμεινε ξαπλωμένος στον πάτο του κουτιού. -Δεν θα γνωρίσω τα φετινά Χριστούγεννα. Δεν θα μυρίσω τα φρεσκοψημένα γλυκά στο φούρνο. Δε θα τραγουδήσω μαζί με τα παιδιά, που θα στέκονται στην πόρτα χτυπώντας τριγωνάκια τα κάλαντα για τον Χριστούλη, είπε πολύ λυπημένος ο μικρός άγγελος και χάρτινα δάκρυα άρχισαν να πέφτουν από τα ζωγραφισμένα μάτια του. Μα πριν προλάβει να κρυώσει η καρδούλα του, άλλο ένα χέρι μπήκε μέσα στο κουτί.

Ήταν μικρό και στρουμπουλό και άρχισε να ψαχουλεύει το κουτί ανακατεύοντας το μπαμπάκι του πάτου τόσο, που ο άγγελος έκανε τούμπες. Ύστερα, έπιασε τον μικρό άγγελο που έστεκε, χωρίς την γιρλάντα, μόνος με το σκισμένο φτερό του. Κι όταν το χέρι τον σήκωσε, ο άγγελος, έστω και με ένα φτερό, πέταξε ψηλά κι αντίκρισε ένα μικρό παιδάκι, που ίσα ίσα στεκόταν στα ποδαράκια του και περπατούσε άτσαλα. Το μικρό παιδάκι με τον άγγελο στο τεντωμένο του χέρι έφτασε στραβοπατώντας τη γυναίκα με τα μπουκλωτά μαλλιά και της έδωσε τον άγγελο. -Θέλεις να τον βάλουμε κι αυτόν στο δέντρο; ρώτησε η γυναίκα. Το παιδάκι γέλασε τότε τόσο τρανταχτά και γλυκά, που ο μικρός άγγελος έπαψε πια να κρυώνει και μια μαγική θαλπωρή τον τύλιξε. Η γυναίκα πήρε τον μικρό άγγελο από το χεράκι του παιδιού, του τίναξε από πάνω του τα ανακατεμένα μπαμπάκια και με προσοχή κόλλησε το μισό φτερό που του έλειπε. Ύστερα, ανεβαίνοντας σε μια μεγάλη σκάλα τον έβαλε πιο ψηλά από τα άλλα στολίδια, πιο ψηλά ακόμα και από την γιρλάντα των έξι αγγέλων. Στην κορυφή του δέντρου!

Και καθώς το μικρό παιδάκι είδε τον άγγελο τόσο λαμπερό και όμορφο άρχισε να χτυπάει παλαμάκια και για μια στιγμή φάνηκε σε όλους πως ο μικρός άγγελος ζωντάνεψε κι έγινε ένας αληθινός άγγελος που είχε κατέβει από τον ουρανό για να αναγγείλει τη γέννηση του Χριστού. Κι εκεί απάνω ο μικρός άγγελος έζησε τα πιο όμορφα Χριστούγεννα που είχε ζήσει ποτέ του. Με μυρωδιές, με τραγούδια, με γέλια και παιχνίδια, μα και με κάτι ακόμα που έκανε τις γιορτινές μέρες πιο πλούσιες και πιο ζεστές.

Με αγάπη !!!  

Αφιερωμένο σέ εσάς ..καί στόν δικό σας Αγγελο !!
γιατί ολοι μας έχουμε έναν μικρό η μεγάλο Αγγελο !!

Καλά Χριστούγεννα


Επιστροφή στην αρχική σελίδα.
Διαβάστε περισσότερα...

« Χριστούγεννα ήρθαν πάλι !! (αμάν ) »

Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα στο δρόμο, στο σπίτι, στο ραδιόφωνο…,στήν τηλεόραση . Και να θέλεις να ξεφύγεις δε μπορείς. Το πνεύμα των Χριστουγέννων θα σε ξετρυπώσει όπου κι αν κρυφτείς. Ο κόσμος στολίζει τα σπίτια του ώστε να μοιάζουν με το σπίτι του Αγ.Βασίλη, τα μελομακάρονα πάνε κι έρχονται, οι γυναίκες ψωνίζουν ρούχα για το ρεβεγιόν και ο υποτιθέμενος φέτος 13ος μισθός (μόνο 13ος δέν ηταν ) θα κάνει και πάλι φτερά με τούτα και με ‘κείνα. Να πω τώρα ότι δεν ήμουν φαν των Χριστουγέννων ; Ψέματα θα πω. Ήμουν και παραήμουν. Μα τώρα το μετάνιωσα, δεν έχω το δικαίωμα ; Δεν θέλω ούτε δώρα, ούτε πολύχρωμα φωτάκια παντού, ούτε ένα σκασμό φαϊ, ούτε τραγούδια του στυλ «Χριστούγεννα, Χριστούγεννα ευτυχισμένα δε γίνονται καρδούλα μου χωρίς εσένα… Αφού «δε γίνονται , δε γίνονται χωρίς εσένα » άστα να ριμαδοφύγουν και να προσπεράσουν τα άτιμα, τί μας το θυμίζεις κάθε τρείς και λίγο και ..................

σταματημό δεν έχεις όπου σταθώ και όπου βρεθώ; Λες και ξαφνικά θα ξεχάσουμε όλα μας τα προβλήματα και θα πατήσουμε ένα κουμπί και ξαφνικά η διάθεση θα κάνει στροφή 180 μοίρες. Μα είναι δυνατόν; Σκέφτεται κανείς όλους αυτούς τους ανθρώπους που δεν μπορούν να γεμίσουν το γιορτινό τραπέζι με τα απαραίτητα; Αυτούς που δεν έχουν καν τραπέζι γιατί δεν έχουν καν σπίτι; Αυτούς που έχουν και σπίτι και τραπέζι αλλά δεν έχουν καμία απολύτως συντροφιά για να περάσουν τις «Άγιες –και καλά– μέρες»; Και είναι τόσες πολλές οι κατηγορίες των ανθρώπων που υπομένουν αυτήν την πίεση της ασταμάτητης προβολής των γιορτών που το κάνει ακόμα πιο μελοδραματικό.

Δεν θέλω να γίνω υπερβολική γιατί κι εγώ συνήθιζα να χαίρομαι τις μέρες αυτές, να αγοράζω δώρα για τους αγαπημένους μου και να αποχαιρετάω, με αισιοδοξία για το μέλλον, το έτος που αποχωρούσε λέγοντας χιουμοριστικά «κάθε πέρσι και καλύτερα». Μα όσο μεγαλώνω κουράζομαι και η ελπίδα μπορεί να πεθαίνει τελευταία αλλά αρχίζει και μειώνεται δραματικά. Και είναι δύσκολο να πρέπει να χαίρεσαι αναγκαστικά τις μέρες αυτές όταν πραγματικά δε βρίσκεις ένα λόγο που θα σου φέρει αυτή τη χαρά στο βλέμμα, στο χαμόγελο. Είναι δύσκολο αυτή η γνωστή και αναπόφευκτη γλυκιά μελαγχολία των Χριστουγέννων να μην μετατραπεί σε πικρή και αδιάκοπη μελαγχολία και πριν και κατά τη διάρκεια και μετά «των Χριστουγέννων». Βέβαια, αχάριστη να μη με πεις γιατί αντιλαμβάνομαι την πλεονεκτική θέση στην οποία έχω στρογγυλοκαθήσει, αφού ούτε άστεγη είμαι, ούτε άρρωστη,(πρός τό παρόν ..) και με όλα τα υλικά αγαθά που χρειάζομαι.

Μα έχουν τα υλικά αγαθά αυτήν την ανυπολόγιστη αξία που ζητάμε; Όχι, μόνο υπολογίσιμη έχουν. Και νομίζω η ανθρώπινη ψυχή δεν τρέφεται με τα υπολογίσιμα. Ψάχνει αυτό το κάτι που σίγουρα δεν είναι υλικό αγαθό για να το ζητήσεις δώρο και σίγουρα δεν μπορεί κανένα πνεύμα των Χριστουγέννων να σου το φέρει. Όμως όπως είπα και πριν η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, γι’ αυτό θα την κάνουμε και φέτος την ευχή μας….

Γιατί ο χρόνος δεν υπάρχει.

Γιατί ο χρόνος είσαι εσύ και οι άλλοι.

Και κανείς δε γνωρίζει η ζωή που θα βγάλει.

Κι όλο αυτό είναι μια μεγάλη γιορτή .

Κι όποιος είπε "και του χρόνου".

θα εννοεί πως δεν τελειώσαμε φέτος .

Ευτυχές και στο χέρι μας το νέο έτος .

Και πες το μου κι εσύ.

Ετσι λοιπόν ....Εύχομαι στον καθένα σας να αποκτήσει ότι πραγματικά έχει ανάγκη και λαχταράει η ψυχή του…

Κ Α Λ Ε Σ Γ Ι Ο Ρ Τ Ε Σ - Χ Ρ Ο Ν Ι Α Π Ο Λ Λ Α !!

Επιστροφή στην αρχική σελίδα.
Διαβάστε περισσότερα...

Καραβάκι τό Ελληνικόν η Χριστουγεννιάτικο Ξενόφερτο Ελατο ????

Το Ελατο, σαν χριστουγεννιάτικο σύμβολο, χρησιμοποιήθηκε μετά τον 8ο αιώνα. Εκείνος που καθιέρωσε το έλατο σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο ήταν, σύμφωνα με την παράδοση, ο ΄Αγιος Βονιφάτιος, που για να σβήσει την ιερότητα που απέδιδαν οι ειδωλολάτρες στη δρυ, έβαλε στη θέση του το έλατο, σαν σύμβολο χριστιανικό και ειδικότερα σαν σύμβολο των Χριστουγέννων. Φυσικά, στο πέρασμα των αιώνων, το νόημα του χριστουγεννιάτικου δέντρου πήρε αναρίθμητες μορφές.

Κι αρχικά, για να συμβολίσει την ευτυχία που κρύβει για τον άνθρωπο η γέννηση του Χριστού, άρχισε να γεμίζει το δέντρο-σύμβολο με διάφορα χρήσιμα είδη, κυρίως φαγώσιμα κι αργότερα ρούχα κι άλλα είδη καθημερινής χρήσης, συμβολίζοντας έτσι πρακτικά την προσφορά των Θείων Δώρων, για να εξελιχτεί προοδευτικά σ' ένα απαραίτητο διακοσμητικό είδος της μέρας αυτής, που αργότερα πήρε και τη θέση της "Δωροθήκης"- του χώρου δηλαδή που σ'αυτόν τοποθετούσαν οι συγγενείς και φίλοι τα δώρα τους ο ένας για τον άλλο. Για την Αγγλία ο Τσαρλς Ντίκενς, ο συγγραφέας εκείνης της εποχής, φρόντισε να ξαναπάρουν τα Χριστούγεννα την παλιά χαρούμενη γιορταστική μορφή τους, όσο κανένας άλλος. Κι αν σήμερα σ'ολόκληρο τον κόσμο το............
το χριστουγεννιάτικο δέντρο θυμίζει αυτή τη μέρα, αυτό σίγουρα οφείλεται στον Ντίκενς, που σε διάφορα έργα του και πιο πολύ ακόμα στις χριστουγεννιάτικες ιστορίες του, και το πασίγνωστο Κρίστμας Κάρολ, το προβάλλει σαν βασικό χριστουγεννιάτικο σύμβολο. Στην πατρίδα μας, το χριστουγεννιάτικο δέντρο και το στόλισμα του το έφεραν για πρώτη φορά στην Αθήνα οι Βαυαροί.
Για πρώτη φορά στολίστηκε δέντρο στα ανάκτορα του 'Οθωνα το 1833 και μετά στην Αθήνα. Από το Β' παγκόσμιο πόλεμο και μετά το δέντρο με τις πολύχρωμες μπάλες μπήκε σε όλα τα ελληνικά σπίτια. Πρόδρομος του χριστουγεννιάτικου δέντρου είναι το χριστόξυλο ή δωδεκαμερίτης ή σκαρκάνζαλος ένα χοντρό ξύλο δηλαδή από αχλαδιά ή αγριοκερασιά. Τα αγκαθωτά δέντρα, κατά τη λαϊκή αντίληψη, απομακρύνουν τα δαιμονικά όντα, όπως τους καλικάντζαρους. Οι πρόγονοί μας τοποθετούσαν το χριστόξυλο στο τζάκι του σπιτιού την παραμονή των Χριστουγέννων.

Η στάχτη των ξύλων προφύλασσε το σπίτι και τα χωράφια από κάθε κακό. Το χριστόξυλο αντικαταστάθηκε από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, το οποίο από τη Γερμανία εξαπλώθηκε και ρίζωσε και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, για να ταξιδέψει στη συνέχεια στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Ωστόσο, κάποιοι υποστηρίζουν ότι η προέλευσή του δεν είναι γερμανική. Ο καθηγητής Χριστιανικής Αρχαιολογίας Κώστας Καλογύρης υποστηρίζει ότι το έθιμο του δέντρου έχει ανατολίτικη προέλευση. Την άποψη του στηρίζει σε ένα συριακό κείμενο που υπάρχει σε χειρόγραφο στο Βρετανικό Μουσείο. Το κείμενο αναφέρεται σε έναν ναό που έχτισε το 1512 ο Αναστάσιος ο 'Α στα βόρεια της Συρίας και στον οποίο υπήρχαν δύο μεγάλα ορειχάλκινα δέντρα.

Σύμφωνα με μια άλλη παράδοση, το στόλισμα του δέντρου καθιερώθηκε από τον Μαρτίνο Λούθηρο, ο οποίος, περπατώντας τη νύχτα στα δάση και βλέποντας τα χειμωνιάτικα αστέρια να λάμπουν μέσα στα κλαδιά, συνέλαβε την ιδέα της τοποθέτησης ενός φωτεινού δέντρου στο σπίτι του, που θα απεικόνιζε τον έναστρο ουρανό απ' όπου ο Χριστός ήρθε στον κόσμο. Όμως σε μερικά μέρη όπως στη Λέσβο το χριστουγεννιάτικο δέντρο δεν είναι από έλατο αλλά από κλαδί ελιάς το οποίο το στολίζουν με χρυσωμένα πορτοκάλια, καρύδια και διάφορα παιχνίδια. Η Ελλάδα ωστόσο, ως χώρα της θάλασσας, είχε το έθιμο του στολισμού του καραβιού. Το καράβι συμβολίζει την καινούργια πλεύση του ανθρώπου στη ζωή, μετά τη γέννηση του Χριστού. Έθιμο που υποχώρησε με το χρόνο, μπροστά σε αυτό του δέντρου, αλλά κανένας δεν δείχνει να το έχει ξεχάσει.

Το ελληνικό παραδοσιακό καραβάκι αποτελεί παράδοση των παλαιών εποχών της χώρας μας, που τα παιδιά με αγάπη, χαρά και δημιουργικό νου κατασκεύαζαν τα παιχνίδια τους. Αποτελούσε, όμως, και ένα είδος τιμής και καλωσορίσματος στους ναυτικούς, που επέστρεφαν από τα ταξίδια τους. Πριν από 50 χρόνια, δηλαδή έως και την πρώτη μεταπολεμική δεκαετία, συναντούσαμε το καραβάκι σε πολλά ελληνικά σπίτια και στα χέρια των παιδιών που έλεγαν τα κάλαντα. Σήμερα, η παράδοση αυτή τείνει να εξαφανιστεί, μιας και έχει αντικατασταθεί από το ξενόφερτο έλατο.

Στην πόλη της Χίου την παραμονή της Πρωτοχρονιάς υπάρχει ένα έθιμο, τα αγιοβασιλιάτικα καραβάκια. Σύμφωνα με αυτό, όποιες ενορίες επιθυμούν, κατασκευάζουν (βάσει μακέτας) πλοία, -πολεμικά ή εμπορικά- σε σμίκρυνση. Αυτά συναγωνίζονται μεταξύ τους ως προς την ποιότητα κατασκευής και ως προς την ομοιότητα με τα πραγματικά πλοία, ενώ οι ομάδες, το πλήρωμα, του κάθε πλοίου τραγουδούν κάλαντα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ξεκίνησε στη χώρα μας μια εκστρατεία για την κατάργηση του χριστουγεννιάτικου δέντρου με σύνθημα: «Καράβι στη θέση του έλατου». «Το έλατο δεν είναι ελληνικό». Ωστόσο αυτές τις μέρες και τα δυο έχουν την τιμητική τους.

Πηγή :Βικιπαίδεια

Επιστροφή στην αρχική σελίδα.
Διαβάστε περισσότερα...